Κοινωνικός αποκλεισμός και ίσες ευκαιρίες

Υπήρξε δημοσίευση όπου κάποιος ίσως να καταλάβαινε ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές σχολές σκέψεις όσο αφορά αυτους που πρωτοσκεφτήκανε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Από τη μια εν ο Καζαμίας που βλέπει ότι τα πράματα δεν εφαρμόζονται έτσι όπως ο ίδιος τα εννοούσε και από την άλλη υπάρχει η εμμονή των αναλυτικών προγραμμάτων.

Μπορεί να αφέθηκε να νοηθεί ότι τα καινουρια αναλυτικά προγράμματα εν κάποιου είδους πανάκεια η οποία άμα τη ολοκλήρωσή της θα λύσει όλα τα προβλήματα της παιδείας και κατ' επεκταση και της κοινωνίας σε ένα βαθμό

ΝΟμίζω ότι τούτη η τοποθέτηση εν πρώτα από όλα μη διαλεκτική. Εν αναγνωρίζει πώς υπάρχει δηλαδή τούτη η σχέση ανάμεσα σε σχολείο και κοινωνία και μάλλον μου μοιάζει να υπερτιμά το ρόλο του σχχολείου.

Ακόμα υποτιμά όλα τα υπόλοιπα επιμένοντας πάνω στην ιδέα του νέου αναλυτικού. Ενα αναλυτικό που μπορεί να κλήθησαν εκπ/κοί κτλ για να μπει μπροστά, αλλά που τα λία που πληροφορούμε οι επιτροπές ευρείας κλίμακας συνεδριάζουν σπανίως και γενικά υπάρχουν ζητήματα υπολειτουργικότητας.

Κάποιος μαύρος ακαδημαΪκός στην Αγγλία του οποίου το όνομα μου διαφεύγει αυτή την στιγμή έγραφε ότι η ιστορία της συμπερίληψης των μαύρων και της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης με "ποντάρισμα" πάνω στα αναλυτικά προγράμματα εν προβληματική. Εν επιβαλλόμενη που πάνω και όι με τη συμμετοχή της κοινότητας που την αφορά το ζήτημα, έλεγε, και μάλιστα το γεγονός ότι οι πολιτικοκοινωνικές ιδέες κάποιου/κάποιων συμπεριλαμβάνονται μέσα στο ιδεολογικά ουδέτερο (όπως παρουσιάζεται σε όλα τα εκπ/κα συστήματα) κείμενο του ΑΠ μπορεί να αποβεί και επικίνδυνο παρά θετικό βήμα για τους μαύρους.

Κάποτε κάποιος είπε ότι η προσπάθεια που γίνεται στην Κύπρο εν για να υπάρχει ισότητα στηνπρόσβαση προς την εκπ/ση και από τα παιθκιά της εργαθκιάς. Δηλ. να χωρούν μες στο σχολείο παιθκιά ούλλων των κοινωνικών τάξεων. Μετά κάποιος άλλος επέταξέ μου κάτι Φρειριανά. Οτι η εκπ/ση εννα επρεπε να ένι για τη συνειδητοποίηση (την κοινωνική) και την απελευθέρωση. Καλά ερώτησα τον, νομίζεις ότι εν μια εκπ/ση για την απελευθέρωση που προωθείται; Εχαμογέλασε πικρά.

Πρόσφατα επήα σε ένα συνεδριο για τον κοινωνικό αποκλεισμό. Νομίζω ότι το να κάνουμε τέτοια μέσα από το σχολείο είναι πώς να το θέσω, το λιγότερο μισές δουλειές. Ας το πάρουμε απλοϊκά το πράμα. Τι σκατά να τους μάθω όταν ο κάθε γάρος ας πούμε παρκάρει το αυτοκίνητό του πάνω σε ποδηλατόδρομους ή μες στα πάρκιγκ αναπηρων για να μεν λιώσει κανένα γραμμάριο λίπους με έξτρα περπατημα; Τι σκατά να τους μάθω όταν οι ίδιοι οι συνάδελφοι και διευθυντές και δεν συμμαζεύεται ενοχλούνται πολλά με την υπαρξη παιδιών από άλλες χω΄ρες, ειρωνεύονται τις γυναίκες τις μουσουλμάνες με τις μαντίλες κτλ; Τι σκατά να τους μάθω όταν ο καθηγητής μου, αριστερός και ακτιβιστής αντιρατσιστής λαλεί μου ότι ήταν στο μετρό και εφοάτουν που ήταν δίπλα του ένας μαύρος ζητιάνος, ενώ όταν σε μια άλλη φάση ήταν δίπλα του ένας μαύρος κουστουμάτος με γραβάτα και χαρτοφύλακα εν τον έκοφτε; Ούλλα συνδέονται με την κοινωνική τάξη τζιαι εν τζιήνη που θκιώχνουμε μακριά μας, εν θέλουμε πολλά πολλά με αμόρφωτους που εν βαστούν λεφτά να ανανεώνουν την γκαρνταρο΄μπα τους κα΄θε σεζόν.

Ανυπομονώ πάντως να μου πέσει ο πυρετός τζιαι να πάω τζιαι στην εκπ/κή ημερίδα του γραφείου παιδείας του ΑΚΕΛ που έχει ως θέμα τις ίσες ευκαιρίες: ΜΥΘΟΙ και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ. Εκτός του ότι εννα μιλά ο Κάτσικας, που είμαι ολίγον φαν, σκέφτομαι πώς συνδέονται οι ίσες ευκαιρίες με τα νέα ΑΠ. Και γιατί ακόμα μιλάμε για ίσες ευκαιρίες, όταν αν θυμάμαι καλά ο ίδιος ο πρόεδρος είπε προεκλογικά τουλάχιστον, ότι εν ευσταθεί ως όρος για τους γνωστούς λόγους (Bowles & Gintis κτλ).

Πρόσφατα μια φίλη έπαθε ατύχημα στο πόδι της. Γυρίζουμε κατά καιρούς σε δια΄φορα με΄ρη τζιαι αν δεν παρέχει το μέρος καροτσούδιν, πάει με τες βασταρκές. Επαρατήρησα ότι μόνο το καροτσούι προκαλεί ένα δέος. Αφήνουν την να περάσει, αλλά το βλέμμα εν προφανές (μάνα μου την ρε, εν κρίμα άφηστην να περάσει κτλ). Αμα εν με τες βασταρκες εν παίζει τιποτε, πολλές φορές ίσως να σκέφτονται ότι εννεν προβλημα αν της την δώκουν σαν περνούν τζιόλας

Αυτά τα σκόρπια (πάλε) ενδεχομένως άσχετα ή τζιαι σχετικά μεταξύ τους.

On censorship

Ηθελα να γραψω, για το μην μιλας, σωπα να περασουμε. Τζιαμε που νομιζεις οτι μονο εσενα παει σου στραβα ο γιαλος. Βλεπεις οτι παει τζιαι σε αλλους. Αλλα εν καμνουν τον κοπο να πουν τιποτε. Στο τελος φκαινεις εσυ ο αντιδραστικος της υποθεσης, το πνευμα της αντιλογιας που μου ελαλουσαν τζιαι οι καθηγητες στο λυκειο. Τζιαι κρυψε να περασουμεν. Αντι να πιαστω που το συγκεκριμενο συμβαν, ας το πιαω μεσω Παφου τζιαι πιο καλλιτεχνικα. Αφιερωμενο

Σώπα μη μιλάς ! (του Αζίζ Νεσίν)

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή

κόψ' τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα

μου λέγανε:"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,

μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:

"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,

"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,

"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι

"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,

η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική

και ήξερε να σωπαίνει.

Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς,

οι γείτονες με συμβουλεύανε :

"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"

Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,

με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας, σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,

σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.

Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".

Και μαζευτηκαμε πολλοι μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά,

μας δώσανε παράσημα, τα πάντα κι όλα πολύ.

Ευκολα , μόνο με το Σώπα.

Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου

κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου

και κάν'την να σωπάσει.

Κόψ'την σύρριζα.

Πέτα την στα σκυλιά.

Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.

Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς, χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς"

Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

Και δεν θα μιλάς, θα γίνεις φαφλατάς, θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.

Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός. Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου, γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο , με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λεει:

ΜΙΛΑ!....

Άρθρο για το Ραδιομαραθώνιο

Ενα ενδιαφέρον άρθρο που τον σημερινό Πολίτη για το Ραδιομαραθώνιο για τον οποίο είχε γραφτεί κάτι τζιαι δαμέ πιο παλιά.

Ραδιομαραθώνιος: μια οργανωμένη επαιτεία που πρέπει να τερματισθεί
Υποτίθεται ότι ζούμε σ' ένα κράτος πρόνοιας που φροντίζει όλους τους πολίτες που έχουν ανάγκη - από την κούνια μέχρι και την ταφή τους. Τέτοιο κράτος, όπως η Κύπρος, διαθέτει θεσμούς για την κοινωνική μέριμνα υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων, των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας, των αναπήρων και, φυσικά, των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Η θεσμοποίηση, όμως, μιας οργανωμένης επαιτείας, όπως του ραδιομαραθώνιου, εμπεδώνει την εντύπωση ότι τα άτομα είναι πιο κατάλληλα από το κράτος να επιλύουν κοινωνικά προβλήματα και, μεταξύ άλλων, συμβάλλει και στη αποπολιτικοποίηση των Κυπρίων. Επιπλέον, η αρωγή του κράτους προς τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, αναπόφευκτα χλωμιάζει, αφού οι ιδιώτες έχουν αναλάβει αυτή την ευθύνη. Αν οι οργανωτές του ραδιομαραθώνιου, ή οι ούτω καλούμενοι εθελοντές, πιστεύουν ότι η οργανωμένη επαιτεία υπερτερεί και σε συγκομιδή λεφτών και σε ζήλο των κρατικών προγραμμάτων, τότε οφείλουν να διοργανώνουν συχνότατα ραδιομαραθώνιους: έναν για τους τυφλούς, έναν για τους καρκινοπαθείς, έναν για τους παραπληγικούς και από έναν για τις άλλες κατηγορίες παθόντων, που πιθανόν να συμπεριλαμβάνουν αυτές οι κατηγορίες και πολίτες που είναι κοινωνικά αποκλεισμένοι ή περιθωριοποιημένοι. Η υφιστάμενη τακτική να βοηθούνται μόνο τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι μια μορφή διάκρισης και δεν συνάδει με την κοινωνική δικαιοσύνη. Αποκαρδιωτική είναι η απάθεια της πολιτείας μπροστά στο φαινόμενο της επαιτείας που εκδηλώνεται με ποικίλες μορφές και ποικίλους τρόπους. Όλες οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να μαζευτούν όσο το δυνατόν περισσότερα λεφτά διανθίζονται με το αίσθημα "αγάπης, ευαισθησίας και της ανθρωπιάς" και, κατά μιαν άποψη, αυτό αποκοιμίζει την πολιτεία.Ας επικεντρωθούμε, όμως, στον ραδιομαραθώνιο όπως διεξάγεται σήμερα. Όλοι γνωρίζουμε ότι στοχεύει τον οβολό των πολιτών, των εταιρειών και άλλων οργανισμών. Αυτό στην οικονομική ορολογία ονομάζεται προαιρετική φορολογία που δεν είναι καθόλου κοινωνικά δίκαιη, π.χ. ένας φουκαράς μεροκαματιάρης μπορεί να δώσει 10% του μηνιαίου μισθού του, που συνιστά τεράστια θυσία, ενώ ένας πολυεκατομμυριούχος μπορεί να μην προσφέρει ούτε ένα σεντ. Γι' αυτόν το λόγο δεν υπάρχει προαιρετική φορολογία σε καμιά χώρα του κόσμου. Είναι ευθύνη της κυβέρνησης να φορολογεί τους πολίτες βάσει της οικονομικής ικανότητας εκάστου. Οι οργανωτές του ραδιομαραθώνιου γαυριάζουν για τα εντυπωσιακά έσοδα της οργανωμένης επαιτείας τους. Αυτό, όμως, είναι η μία όψη του νομίσματος. Παραλείπουν να αναφέρουν πόσες χιλιάδες ώρες εργασίας χρειαστήκανε για να μαζευτεί το εντυπωσιακό ποσό που παραθέτουν. Το γεγονός ότι χιλιάδες υπάλληλοι αντί να εργάζονται ξεχύνονται στους δρόμους για να μαζέψουν χρήματα αποκρύπτεται. Το ότι στην προσπάθειά τους να μαζέψουν χρήματα συντείνουν στην κυκλοφοριακή συμφόρηση και προκαλούν καθυστέρηση στην έλευση στη δουλειά πολλών πολιτών παραλείπεται και αυτό επίσης. Επιπλέον, αποσιωπάται η αναφορά στις αμέτρητες ώρες που ξοδεύονται από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΡΙΚ στο τριήμερο του ραδιομαραθώνιου. Αν λάβει, λοιπόν, υπόψη κάποιος το τεράστιο κόστος του ραδιομαραθώνιου, τα καθαρά έσοδα κάθε άλλο παρά εντυπωσιακά είναι.Εν κατακλείδι, ο ραδιομαραθώνιος έχει πολλά παράσιτα και δεν ταιριάζει σε μια σύγχρονη κοινωνία. Δεν είναι, όπως μερικοί αφελώς ισχυρίζονται, μια μεταρρύθμιση, αλλά μια απορρύθμιση. Γιώργος ΚουμουλλήςΚαθηγητής Οικονομικών
Κωδικός άρθρου: 903705
ΠΟΛΙΤΗΣ - 21/10/2009, Σελίδα: 14

Έμεινα άλαλη...

... μόλις εθκιάβασα τούτο δαμέ. Quiz: Γιατί νομίζετε;

Τζιαι επειδή το λίνκι μπορεί να μεν σας φκάλει τζιαμέ που αφώνησα ορίστε με τη μέθοδο κλοπη πέιστ. Πρόκειται για ανακοίνωση που βρήκα στην σελίδα της Παδέδ (παράταξη του ΔΗΣΥ βασικά μες στην ΠΟΕΔ).

Αφιερωμένο στο Υπουργείο Παιδείας!!! Το Χατζ ... αναβάλλεται!

Με επιστολή της η ΠΟΕΔ ζήτησε από το ΥΠΠ να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του για τη χριστουγεννιάτικη εορτή. Η Οργάνωσή μας ζήτησε να αναβληθούν για φέτος οι γιορτές λόγω των προληπτικών μέτρων για τον ιό της γρίπης Α επισημαίνοντας τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης γιορτής (διεξάγεται καταμεσής του χειμώνα, συνωστίζονται εκατοντάδες άνθρωποι σε κλειστό χώρο και τα παιδιά στα παρασκήνια, υπάρχει ο κίνδυνος να ακυρωθούν την τελευταία στιγμή με αποτέλεσμα κόποι και έξοδα να πάνε χαμένα). Η ΠΟΕΔ εισηγήθηκε πως θα μπορούσε η γιορτή να γίνει ενδοτμηματικά μόνο μεταξύ των μαθητών και των δασκάλων. Σε κάθε περίπτωση η Οργάνωση ζητούσε από το ΥΠΠ τις γραπτές τοποθετήσεις του και τις σαφείς οδηγίες του προς τους συναδέλφους.

Πώς αντέδρασε το Υπουργείο;

Σε μια άνευ προηγουμένου πολιτική τακτικισμού φρόντισε να διαρρεύσει στα ΜΜΕ τις επιφυλάξεις της ΠΟΕΔ και άρχισαν διάφοροι λειτουργοί του Υπουργείου, μη εξαιρουμένου και του ίδιου του Υπουργού, να βάλλουν κατά της «απόφασης» (αν είναι δυνατό, τέτοια απόφαση δεν πάρθηκε, αφού υπερτονίστηκε πως αποφάσεις θα παρθούν στο Δ.Σ. στις 22 Οκτ), να μιλούν για βεβιασμένες κινήσεις και να ξεχνούν τις δικές τους εγκυκλίους που μιλούν για αποφυγή συγκεντρώσεων και άλλα σχετικά. Επίσης, δε δίστασαν να εκτοξεύουν και απειλές, ενώ πιστεύοντας ότι κάνουν επικοινωνιακή πολιτική άρχισαν να δίνουν συμβουλές από αέρος.

Γιατί δε δίνουν γραπτώς τις οδηγίες τους;
Γιατί δεν αναιρούν προηγούμενες γραπτές εντολές τους;
Γιατί δεν αναλαμβάνουν οι ίδιοι τις όποιες ευθύνες προκύψουν και τις μετακυλούν στους ώμους των δασκάλων;
Μήπως έχουν κάνει καμιά συμφωνία με τον ιό και δεν την γνωρίζουμε και βγαίνουν με τόση σιγουριά και μιλούν;

Η πιο κάτω είδηση είναι αφιερωμένη από την ΠΑΔΕΔ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ στον κ. Υπουργό Παιδείας που μας κάλεσε από τηλεοράσεως να «μη γρουσουζεύουμε», υιοθετώντας έτσι την πολιτική του «κτύπα ξύλο» στο θέμα της πρόληψης μετάδοσης του ιού της γρίπης Α. Φαίνεται ότι οι μουσουλμάνοι της Τυνησίας είναι πολύ πιο ευαίσθητοι από κάποιους άλλους...

Το Χατζ ...αναβάλλεται

Την αναβολή του Χατζ, του ετήσιου προσκυνήματος των μουσουλμάνων που γίνεται στη Μέκκα, λόγω του κινδύνου εξάπλωσης της νέας γρίπης και της αδυναμίας να εμβολιαστούν οι προσκυνητές μέχρι την έναρξη, ανακοίνωσε σήμερα η Τυνησία.Πρόκειται για μία χωρίς προηγούμενο απόφαση, η οποία επηρεάζει περίπου 10.000 κατοίκους της Τυνησίας, που κάθε χρόνο ταξιδεύουν για το Χατζ στη Σαουδική Αραβία. Ο υπουργός Θρησκευμάτων, Μπουμπακέρ Αχζούρι, δήλωσε ότι το προσκύνημα αναβάλλεται για τη διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής.

Οι παρτίδες των εμβολίων που έχουν παραγγελθεί δεν θα είναι διαθέσιμες μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, ενώ οι σαουδαραβικές Αρχές δεν εκδίδουν βίζα για το Χατζ, παρά μόνο δύο εβδομάδες μετά από τον εμβολιασμό των υποψήφιων πιστών προσκυνητών.

υπουργός Θρησκευμάτων ανέφερε ακόμη ότι, σύμφωνα με το Ισλάμ, η φυσική και υλική ικανότητα αποτελούν προϋπόθεση για την εκτέλεση της ιεροτελεστίας του Χατζ, προσθέτοντας ότι η διαφύλαξη της ζωής είναι βασική αρχή της μουσουλμανικής θρησκείας.

Oh, my God!

Μόλις ανακάλυψα ότι έχουν με λινκ τα παιθκια που το alfavita.gr. Να καπαρτίσω;

Τουρλού σκέψεις για τη δουλειά

1. Επήα εχτές τζιαι έπιασα πρίντερ. Εν μπορώ να εκτυπώνω στο σχολείο πράματα που επείγουν. Έτσι, για να προετοιμαστώ ως το τέλος του μήνα, για τζιήνα που βλέπω ως τωρά, σίουρα εννα προκύψουν τζιαι άλλα, σχεδόν έφα τα μελάνια που είσιε μέσα ο εκτυπωτής. Ρωτώντας στο σχολείο, εν μου λέει κανένας που στα ανάθεμα έσιει πινέζες. Ως τζιαι πινέζες επήα να αγοράσω, μπλου τακ, και πάει λέγοντας. Είμαστε 20 δάσκαλοι στο σχολείο τζιαι στέλνουν 5 συνδετήρες και 3 μποξ φάιλ. Εν λέω, επειδή κάποιοι μπορούν να το πουν, τα λεφτά του μισθού μας μια χαρά ένι. Αλλά προσωπικά εκτός που καύσιμα, εν ξέρω κ΄΄αποιον που να πληρώνει τζιαι πουπάνω για να γίνει η δουλειά του. Τζιαι εγώ επειδή θέλω να γίνεται η δουλειά μου, όι για το σιόου ή για τους επιθεωρητές, αλλά γιατί κάθε μέρα σκέφτουμε τα κοπελλούθκια για τα οποία έχω φέτος την ευθύνη για την εκπαίδευσή τους. Τι μου φταιν τα κοπελλούθκια για τα στραβά του κράτους; Εν συνδικαλιστικά λάθος. Ξέρω το. Χαλώ την πιάτσα. Τζιαι έχουν δίκιο όσοι το πουν τούτο. Το θέμα όμως εννεν να μεν ξοδεύκω για να γίνει η δουλειά μου. Το θέμα ένι για όσους θέλουν να με βλέπουν ως χαλάστρα της πιάτσας, πώς προωθούμε συλλογικά το να ένι τα σχολεία σε θέση να παρέχουν τα απαραίτητα για να γίνεται η δουλειά μας. Σαν εμένα, εν πολλοί που χαλούν την πιάτσα αδιαμαρτύρητα πάντως. Ειδικά τις συναδέλφισσες της πρώτης τάξης, πραγματικά είναι αξιοθαύμαστο πώς εν εκάμαν κόμμαν ακόμα, πώς εν απηυδύσαν (εν είμαι σίουρη αν το έγραψα σωστά τούτο το τελευταίο, μόλις ξαναμπώ στα σχολεία ξεχάννω την ορθογραφία μου, σόρρυ).
2. Π.χ. μες στην τάξη μου έχω 2 οθόνες, 1 σκάνερ, 2 πρίντερ (ένα εκ των οποίων εν ο γνωστός σουπερ ουάου λέιζερ κουλλές, που θέλει 2 θρανία να κάθεται πάνω) τζιαι 0 πύργους. Τζιαι εν που τες μεγάλες τάξεις του δημοτικού η τάξη μου. Μια άλλη συνάδελφος ελάλε ότι το πρίντερ το δικό της φκάλλει μόνο μαυρα, ενώ οι πινακίδες της εν σαχνιασμένες. Σε άλλου συνάδελφου την τάξη οι ανεμιστήρες εχαλάσασιν τζιαι οι μιτσιοί είπαν ότι εν θα τους τους σάσουν. Τούτο βέβαια εν λίο λεπτομέρεια αν σκεφτώ ότι εν η πρώτη φορά που πάω σε σχολείο που έσιει τζιαι ανεμιστήρες μες στες τάξεις.
3. Είχα μια συζήτηση εχτές για το θέμα των επισκέψεων Τ/κ και την απόφαση της ΠΟΕΔ. Τζιαι το επιχείρημα της συνομιλήτριάς μου ήταν το εξής: Εσάς ο εργοδότης σας εννεν το Υπουργείο; Αν εσύ πάεις να εφαρμόσεις απόφαση του μάστρου σου, πώς μπορεί μια απόφαση της ΠΟΕΔ να σε βάλει σε μπλεξίματα; Εν δικαιούσαι να το κάμεις; Τζιαι η απόφαση πώς φκαίνει; Εννα ήθελα πολλά αν τα θκιαβάσει τούτα κανένας που συνδικαλίζεται λίο παραπάνω που μένα να μου τα απαντήσει. Για ακόμα μια φορά, έρκεται το ζήτημα λήψης αποφάσεων στην επιφάνεια, που όποτε τους το λαλείς, λαλούν σου για το καταστατικό, τζιαι άμα λαλείς ε ας αλλάξει το καταστατικό καλό, λαλούν σου μα εν γίνεται. Μες στην διεκδικητικότητα, ή έτσι βολεύκει τους πάντες να εν η κατάσταση μες στην ΠΟΕΔ τελικά; Το μόνο σίουρο ενι οτι αν πω του παρέα μου/συναδέλφου μου Τ/κ δασκάλου να έρτει με τα μωρά του να επισκεφτούν την τάξη μου, όι μόνο εν θα με καλύφκει κανένας, αλλά ο πόλεμος που εννα φάεις που συναδέλφους, γονιούς τζιαι ποιος ξέρει ποιον άλλον, κάμνει με να σκέφτουμε αν αξίζει τον κόπο.
4. Μιλώντας για ΠΟΕΔ τζιαι λήψη αποφάσεων, αναρωτιέμαι σε τι ακριβώς εξυπηρετούν οι επισκέψεις των συνδικαλιστών στα 10λεπτα διαλείμματα (ελπίζω ξανά αν θκιαβάζει κανένας συνδικαλιστής να μας το πει τζιαι τούτο) στα σχολεία, όπου ούλλο το προσωπικό εν αναγκασμένο να κάθεται τζιαι να τους ακούει να μας ενημερώνουν. Νομίζω εννα ήταν πολλά πιο πρακτικό να στέλλουν στα σχολεία τα ζητήματα 1-2 μέρες πριν για να μπορούμε να τα θκιαβάζουμε, τι εννα έρτουν να μας πουν δηλαδή, να μας το λεν ότι εννα έρτουν τζιαι τι ω΄ρα το λοαρκάζουν. Έτσι κατά τη διάρκεια της ενημερωσης εν θα καθουμαστε να τους ακουμε, αλλα να γινεται συζητηση επι μιας ατζεντας. Μιας ατζεντας όμως που να αφορα το σχολειο, γιατι το να κοφκω το κοντο μου τζιαι το μακρύ μου για τες μοναδες μεταθεσης μου ή για τη μείωση ωραρίου ή οτιδήποτε, εννεν θέμα που πρέπει να γίνεται στο 10λεπτο διάλειμμα στο σχολείο που υπηρετώ αλλά σε επαρχιακές ή/και παγκύπριες συνελεύσεις της οργάνωσης, που δυστυχώς γίνονται στο μίνιμουμ, σε φάση εκλογοαπολογιστικές, επειδή μόνο τζιήνο εν υποχρεωμένοι βάσει καταστατικού να κάμουσιν. Τζιαι κατα τα αλλα, αν κάποιοι συνάδελφοι έχουν προσωπικά θέματα (τύπου ζητήματα με τη βαθμολογία τους κτλ) ας εκμεταλλευτουν την ευκαιρία να τους μιλησουν προσωπικά, εν λέω εν καλό να έρκουνται τζιαι να έχουν μια επαφή με τα σχολεια. Όι όμως έτσι. Εκαταντήσαμε τα 10λεπτα διαλειμματα που ο αλλος εχει εννοια να προλαβει να κατουρησει, να πιει νερο, να διορθωσει, να φκάλει κόπι, να τα προσφέρουμε ως αντικατασταση των συνελεύσεων.
5. Ακόμα τζιαι στις συνελεύσεις που επήα, περιττό να πω ότι ουδεμία φορά κληθήκαμε να ψηφίσουμε σε επίπεδο βάσης για το ποια θεση θα λάβει η οργανωση στο ένα ή στο άλλο ζήτημα, τζιαι η ψήφος τούτη να τους δεσμεύει στο πώς μας εκπροσωπούν τζιαι παρακατω. Εννεν τυχαίο που ακούω που πολλούς συναδέλφους που έχουν τα μάθκια τους τζιαι τα αυτιά τους ανοιχτά ότι θέλουν να φκουν που την οργάνωση. Εγώ διαφωνώ με τούτη την τακτική, με την έννοια ότι ακόμα διατηρώ μιαν ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει συλλογική δράση της προκοπής για εκδημοκρατικοποίηση των συνδικαλιστικών θεσμών γενικότερα. Παρόλα αυτά, εν μπορώ να πω ότι ως έναν βαθμό εν τους καταλαβαίνω. Ειδικά άμα νιώθω ότι για την ΠΟΕΔ είμαι η μηνιάτικη συνδρομή που εξασφαλίζει μούχτι γεύματα και μεταφορικά στους αντιπροσώπους, καρακυριλλάτα γραφεία στο καράκεντρο της πόλης, και ως αντάλλαγμα απλά μπορεί να επέμβουν για να μεν μετατεθώ ή για να μου σάσουν καμιά βαθμολογία. Τζιαι αν τους πεις για κανένα συλλογικό αίτημα, μπορεί να πεταχτούν τζιαι να σου πουν ότι ο υπουργός εν προκειται να δεχτεί έτσι πράμα. Παντές τζιαι μιλάς με τον μάστρο σου τζιαι όι με τον συνάδελφό σου.
6. Επίσης, αν τζιαι θεωρώ ότι έσιει τζια παιθκιά με τες καλύττερες τζιαι αγνότερες προθέσεις σε υψηλά πόστα της ΠΟΕΔ, το γεγονός ότι ως τωρά εν είχα επιθεωρητή που να μεν επέρασε που κάποιου είδους ΠΟΕΔοκαρέκλα, εν λίο fishy εννεν;
7. Αυτα τα ολίγα, είπα τα τζιαι εκτονώθηκα. Άτε τζιαι περιμένουν τα διαγωνίσματα για διόρθωμα, τζιαι θκιάβασμα ένα σωρό.

Φράση κλειδί - "Σύνδεσμος γονέων"

Προσπαθώ να κάμω κλόπι-πέιστ το άρθρο του σημερινού φύλλου του Πολίτη για το Δημοτικό Σχολείο Αγ. Αναργύρων τζιαι εν μου περνά. Τελοσπάντων εν δαμέ, τζιαι μετά εννα μπορείτε να το βρείτε που το αρχείο του Πολίτη αν σας ενδιαφέρει.

Ή λέξη κλειδί εν ο "σύνδεσμος γονέων". Θα μπορούσε να είναι και τα διάφορα προγράμματα, τύπου προαγωγή υγείας τζιαι ξέρω γω τι αλλο λέει μες στο άρθρο. Υποτιθεται, οτι είμαστε που τες χώρες που έχουμε αυξημενες δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό για την παιδεία. Παρόλα αυτά, προσπάθειες σαν τούτη που περιγράφεται στο άρθρο, ή σαν την επέκταση των Μουσικών Λυκείων και σε Μουσικά Γυμνάσια, κατά τα πρότυπα που ισχύουν στις χώρες από όπου πήραμε και την αρχική ιδέα, σκαλώνουν στη λίρα/ οκ, στα ευρώ τωρά. Εν μπορούν ούλλα τα σχολεία να μπαίνουν στα α ή β προγράμματα, είτε λόγω υποστελεχωσης είτε λόγω του ώσπου μπορούν να φτάσουν, να επεκταθούν τα συγκεκριμένα προγράμματα. Οϋτε έχουν ούλλα τα σχολεία εχούμενες ή/και μερακλήδες συνδέσμους γονέων. Τι κάμνει το κράτος για τούτα ούλλα; Πόθθεν προσπαθεί να γλιτώσει λεφτά;

Σε μια εκπαίδευση που ως τζιαι τα μολύφκια που διούμε των μωρών εν ιξύνουνται, τι να περιμένει κανείς; Θεωρώ ότι εν απαράδεκτο τζιαι οτι εννα εξακολουθεί να δημιουργεί σχολεία 2-3 ταχυτήτων τούτη η ιστορία με την εμπλοκή του συνδέσμου γονέων. Εν καταδικάζω, αλίμονο, τις προθέσεις ή το μεράκι των πλασμάτων που τους ενδιαφέρει πραγματικά σε τι χώρο περνούν τη μέρα τους τα μωρά τους στα πλαίσια της σχολικής τους ζωής. Όμως, τούτη η πρακτική, με την ανοχή των κυβερνητικών αρμοδιων καταλήγει σε ανισότητες μάλλον παρά σε παραδείγματα προς μίμηση. Αν το δικό μου σχολείο εν βαστά λεφτά, εν συμμετέχει σε προγραμματα, τζιαι εν έσιει πλούσιο σύνδεσμο, εννα φταίν οι γονιοί για οι δασκάλοι που εν εφαρμόζονται ή προσαρμόζονται στα δεδομένα του σχολείου μου κάποιες λαμπρές ιδ'εες σαν τούτες που περιγράφονται στο άρθρο;

Αυτά ως πρώτες σκόρπιες σκέψεις, πάω να συνεχίσω το εφημεριδοθκιάβασμαν.

Καλή χρονιά

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στα σχολεία γίνεται ο αγιασμός. Μωρά τζιαι δάσκαλοι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν μια τέθκοια κατάσταση στα σχολεία, και η γνωστή αμηχανία που ακολουθεί όταν υπάρχουν μη χριστιανά μωρά.

Εν έχω χρόνο να γράψω τζιαι πολύ κύριε ελέησον. Οπότε πάω σε τζιήνο που μου έκαμε εντύπωση. Ο παπάς σήμερα είπε μας να γίνουμε καλοί άνθρωποι αλλά πάνω από όλα καλά Ελληνόπουλα και καλοί χριστιανοί.

Ε, τζιαι καλή χρονιά.

Η Ποεδ τζιαι οι επισκεψεις Τ/κ στα σχολεία

Διαβάστε προσεκτικά το άρθρο που ακολουθεί, από την εφημερίδα Πολίτης. Οι όποιες εμφάσεις δικές μου:

Δεν δέχεται επισκέψεις Τ/Κ μαθητών και εκπαιδευτικών σε δημοτικά
Δεν θέλει έλεγχο η ΠΟΕΔ για τη συμβίωση

Με εγκύκλιο η ΠΟΕΔ καλεί τους εκπαιδευτικούς να τηρήσουν σχολαστικά τη θέση της.
Η εγκύκλιος του Υπ. Παιδείας για τις δράσεις που μπορούν να εφαρμοστούν στα σχολεία για προώθηση του στόχου της σχολικής χρονιάς - για καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης και αμοιβαίου σεβασμού Ε/Κ και Τ/Κ - στάληκε σε όλες τις σχολικές μονάδες τον Ιανουάριο. Σε αυτήν περιέχονταν με λεπτομέρεια οι εκδηλώσεις που μπορούν να αναπτυχθούν στα σχολεία, ενώ καταγράφονταν και οι επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν από πλευράς εκπαιδευτικών οργανώσεων. Ένα μήνα μετά, η ΠΟΕΔ επαναφέρει το θέμα και με εγκύκλιο/ανακοίνωσή της προς τις Διευθύνσεις των Δημοτικών Σχολείων και νηπιαγωγείων γνωστοποιεί εκ νέου τις θέσεις της οργάνωσης. Ειδική αναφορά κάνει πάντως στο θέμα των επισκέψεων Τ/Κ μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία μας, αλλά και στο θέμα της άσκησης ελέγχου ως προς την εφαρμογή του στόχου.Σε ό,τι αφορά στο πρώτο, εξηγεί ότι η οργάνωση συμμετείχε στην επιτροπή που συστάθηκε για προώθηση του στόχου και συνέβαλε στη διαμόρφωση της τελικής εγκυκλίου του Υπ. Παιδείας. Επαναλαμβάνει, ωστόσο, ότι διαφώνησε με την πρόταση για επισκέψεις Τ/Κ μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία και επισημαίνει ότι θέση της οργάνωσης είναι πως «στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να γίνονται τέτοιες επισκέψεις, ενώ παρόμοια είναι και η θέση των οργανωμένων γονέων Δημοτικής Εκπαίδευσης». Με βάση την εν λόγω απόφαση, η ΠΟΕΔ καλεί τους εκπαιδευτικούς να τηρήσουν σχολαστικά τη θέση της οργάνωσης, έτσι που να αποφευχθούν οποιαδήποτε προβλήματα και σημειώνει ότι αναμένει «ότι οι δάσκαλοι με υπευθυνότητα θα επιλέξουν δραστηριότητες που προτείνονται, έτσι ώστε να συμβάλουν στην επιτυχή υλοποίηση του στόχου».

Χωρίς έλεγχο

Για το δεύτερο θέμα, η ΠΟΕΔ ξεκαθαρίζει με την ανακοίνωσή της πως δε θα δεχθεί «να ζητηθεί από τα σχολεία μας οποιοσδήποτε γραφειοκρατικός σχολαστικός έλεγχος από πλευράς προϊστάμενης Αρχής (λογική αρχείων, τεκμηρίων, χρονοδιαγραμμάτων) και ως εκ τούτου κρίνουμε πως σε καμία περίπτωση θα πρέπει τα σχολεία μας να θέσουν την εφαρμογή του στόχου υπό άμεση ή έμμεση αξιολόγηση». Εξηγεί επίσης ότι θέση της ΠΟΕΔ είναι πως «οι Διευθυντές μας θα πρέπει να αποφεύγουν την αποστολή αναλυτικών σημειωμάτων για οποιοδήποτε στόχο ή δράση ζητηθεί, αφού κάτι τέτοιο απλώς επιβαρύνει το ήδη βαρυφορτωμένο έργο των σχολείων και δεν εξυπηρετεί κανένα ουσιαστικό σκοπό. Αναμένουμε από τους διευθυντές μας ότι οι ίδιοι, με την πλήρη κάλυψη της οργάνωσής τους, θα διαφυλάξουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων και θα προστατεύσουν όλους στο σχολείο από αχρείαστη πίεση και άγχος έτσι που να μπορούν οι συνάδελφοι να επιτελούν το πραγματικό έργο του σχολείου αποτελεσματικά».
Καταλήγοντας, υπενθυμίζει πως «με βάση το υφιστάμενο αναλυτικό πρόγραμμα και τις πραγματικότητες που βιώνει η πατρίδα μας, ο στόχος «Γνωρίζω, Δεν ξεχνώ και Αγωνίζομαι» παραμένει μόνιμος στόχος υπό έμφαση για να τονίζει την αγωνιστική πτυχή της εκπαίδευσής μας, μέχρι την ποθητή απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας».

ΓΕΩΡΓΙΑ ΨΑΡΙΑ
Κωδικός άρθρου: 855657
ΠΟΛΙΤΗΣ - 25/02/2009, Σελίδα: 43

Και τωρά θα σας πω ότι μόλις εθκιάβασα ένα κεφάλαιο του Σπύρου Σπύρου. Στο οποίο ανάμεσα σε άλλα γράφει τα εξής (εννα σταθώ μόνο στο ζήτημα του αναλυτικού προγράμματος τζιαι τι λαλεί τζιαι πώς το πιάννει ο Σπύρου στο συγκεκριμένο κεφάλαιο):

As Bourdieu and Passeron (1977) and others have shown, schools are not neutral grounds for the objective transmission of knowledge, but rather institutions set up to reproduce the privileges of certain groups. School curricula are similarly selective constitutions of the world, the aim of which is also to legitimate the otherwise subjective knowledge and and interests of certain privileged groups and to objectify what is socially constructed. [...]

In her prologue to the curriculum guidelines (1994), which are still in use, the then Minister of Education, Claire Aggelidou, stressed the important role of education in "our half-occupied homeland which is struggling today to preserve its Greek and Christian roots, under such adverse conditions". She proceeded to emphasize the need to instil in children "the will for freedom and return to our occupied territories". In his introductory note to the volume, the General Director of Elementary Education stated that one of the main objectives of Greek Cypriot elementary education is to help in "the establishment of national and cultural identity and of the feeling of belonging, both to the state of the Republic of Cyprus as well as to the broader Hellenism, to preserve unquenched in memory of our occupied territories, and to prepare [students] for struggles of vindication". [...]

[...] to be Greek necessarily implies being Christian Orthodox and thus a main goal of Cypriot education is the preservation of the national, religious and cultural traditions of the island. [...] children learn about "our enslaved land" and to "preserve the memory of our occupied terittories" and what is more important, to realize their duty towards our "Turkish-held homeland" which basically means doing all they can for the application of human rights in Cyprus so that one day it is liberated from Turkish rule (Curriculum Guide 1994:19,20)

Και μετά συνεχίζει για το πώς οι εκπαιδευτικές πολιτικές απαιτούν τζιαι τζιήνους που εννα τες εφαρμόσουν, δηλαδή τους δασκάλους τζιαι λέει:

On countless occasions, I have heard teachers ask children questions that would confirm for everyonte in the class the very well-known and understood cultural assumptions about the inferiority of the Turks as a people, and, by implication, "our" superior nature. All questions that affirmed the existing nationalistic framework were rewarded by the teacher, and in fact many children played a key role in reproducing such understandings. Thus when children contributed to the class discussions with alternative understandings that challenged nationalist assumptions, the teachers dismissed such opinions as invalid.

Tα πιο πάνω εν αποσπάσματα που το όγδοο κεφάλαιο του βιβλίου European childhoods: Cultures, Politics and Childhoods in Europe, edited by Allison James and Andrian L. James, Hampshire: Palgrave Macmillan, γραμμένο είπαμε που τον Σπύρο Σπύρου (2008) και με τίτλο Education and Cultural Politics of Childhood in Cyprus.

E, γιατί νομίζω έβαλε μερικά καλά αποσπάσματα που το ισχύον αναλυτικό που επικαλούνται τζιήνοι της ΠΟΕΔ για να μεν δέχουνται το ένα τζιαι το άλλο. Βιβλία έσιει πολλά για το πώς τα αναλυτικά προγράμματα εν φύσει πολιτικά κείμενα, αλλά εν θα το κάμω δαμέ ακαδημία. Με τούτο το αναλυτικό πρόγραμμα πάντως ναι, σιγά μεν δεχτούν ποττέ Τ/κ να επισκέπτονται τα σχολεία.

Μποϋκοτάζ

Εν εσκόπευκα να γράψω, τζιαι αν έγραφα ήταν να έγραφα για τίποτε εκπαιδευτικοακαδημαϊκό, πουτούτα που μελετώ τούτη την περίοδο ένεκα σπουδών δηλαδή. Παρόλο που έχω να παραδίδω 500 εργασίες τζιαι ο χρόνος πιέζει για να προλάβω τις προθεσμίες, ένιωσα την ανάγκη να γράψω 5 σκόρπιες σκέψεις για το θέμα του πολέμου στη Γάζα τζιαι πιο συγκεκριμένα για το ζήτημα του μποϋκοτάζ.

Χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν, το ζήτημα του μποϋκοτάζ ακούεται μου λίο σαν επανάσταση του καναπέ ή τουλάχιστον ως αφέλεια, η οποία εν τζιαι επικίνδυνη πρακτική πλην του ότι εν αποτελεί ουσιαστικά έμπρακτη συμμετοχή στην εκδήλωση καταδίκης της Ισραηλινής επιδρομής στη Γάζα τζιαι της σφαγής επί της ουσίας εκατοντάδων Παλαιστινίων - άσχετα αν τούτοι οι Παλαιστίνιοι (γιατί εγράφτηκαν τζιαι τέθκοια) εν μέλη της Χαμάς ή όι.

Αθθυμούμαι που ήταν ο πόλεμος στο Ιράκ, στες αρχές αρχές του, που είχαν εκστασιαστεί ούλλοι με το εμπάργκο στα αμερικανικά προϊόντα ως μορφή αντίστασης. Τούτο το πράμα ελάλουν ενός τύπου εκτός του ότι εν τους Αμερικάνους εργαζόμενους που εννα επηρεάσει αφού εν εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα εννα κλείσουν οι δουλειές τους τζιαι εννα μείνουν άνεργοι, εν τζιαι ουτοπικό γιατί τζιαι να μεν αγοράζεις καθαρά αμερικανικα προϊόντα όπως το ττενεκκούι της κοκακόλας, παίζει πολλά μεγάλη πιθανότητα του να υποστηρίζεις προϊόντα τα οποία πάσιν προς στήριξη αμερικάνικων αλυσίδων έτσι τζιαι αλλιώς όπως το να ψουμνίζεις που το φούρνο που διά τα φραντζολούθκια στα Μακντόναλντς για να κάμνουσιν χάμπουργκερ για παράδειγμα,, ο οποίος φούρνος εν τζιαι κυπριακότατος. Ε, ο τύπος άρκεψε να φωνάζει τζιαι να μιλά ολίγον τι απότομα τζιαι προσβλητικά, όπως είθισται να εκφράζονται οι διαφωνίες στην Κύπρο. Στο τέλος, αφού εφάμεν, έγυρε να πιει τζιαι λίην πέψι κόλα τζιαι άψε τζιαι ένα μάρλμπορο να καπνίσει.

Το να μποϋκοτάρω τα ισραηλινά προϊόντα τι πάει να πει, όταν κάτι δις δολάρια δίνονται σε ετήσια βάση στο ισραηλινό κράτος που τα λεφτά των Αμερικάνων φορολογούμενων; Τζιαι τι σημαίνει τούτο για τους ισραηλινούς εργαζόμενους που έτσι τζιαι αλλιώς έχουν την άσιημα ούλλη τούτη την περίοδο, όι μόνο επειδή πιάννει τους τζιαι τζιήνους το κολάνι της παγκόσμιας οικονομικης κρίσης αλλά τζιαι επειδή δαμέ τζιαι 3-4 χρόνια,, διάφοροι επαγγελαμτικοί κλάδοι βρίσκονται σε συνεχείς απεργίες. Οι Ισραηλινοί εν κάθουνται στα αυκά τους, υπάρχουν στο Τελ Αβίβ πορείες καταδίκης για τα όσα διαδραματίζονται στη Γάζα τις τελευταίες μέρες. Πριν που καμιά εφτομάδα είχαν μαζευτεί 10,000 άνθρωποι. Το μποϋκοτάζ εν τούτους που εννα χτυπήσει, ειδικά μέσα που την διεθνή κατάσταση στην οικονομία, τζιαι μεν έσιει κανένας έννοια ότι εννα γίνει λιόττερο μαζικός τζιαι υπερσύγχρονος ο εξοπλισμός του ισραηλινού στρατού, ούτε ότι εννα γίνει πιο επιεικής η πρακτική του Ισραήλ στη Γάζα - ακατάχνωτα έρκουνται τζιαι εκλογές, σιγά να μεν κάτσουν να χάσουν την εξουσία που τον Νετανιάχου.

Τζιαι θκυο κουβέντες τζιαι για τη Χαμάς, επειδή εγράφτηκε τζιαι ότι οι αριστεροί με τα ταγάρια - ξέρετε η κλασική υποτιμητική φράση που παίζει κάθε φορά που κάποιος θέλει να μηδενίσει την άποψή σου, πιάς το ταγάρι σου τζιαι λάμνε ένα πράμα - υποστηρίζουν τη Χαμάς άκριτα τζιαι λοιπά. Λοιπόν μετά που επεράσαν τόσες μέρες στη Γάζα εν προφανές ότι τα θύματα του ισραηλινού στρατού εννεν μόνο η Χαμάς αλλά πολλοί πολλοί άμαχοι - δαμέ εχτυπήσαν σχολείο του ΟΗΕ, τι άλλο να πει κανείς; Τζιαι επίσης η Χαμάς, παρόλο που μερικοί ξεχάννουν ότι πριν 2-3 χρόνια εκέρδισε με δημοκρατικό τρόπο τις εκλογές στους Παλαιστίνιους (παρόλο που οι δυτικοί που κόπτονται για τη δημοκρατία σε σημείο εισβολών τζιαι γενοκτονιών, στη συγκεκριμένη εν τους εκάθετουν το αποτέλεσμα της κάλπης), εν προφανές ότι ακολουθεί πρακτικές που εν μπορούν να φέρουν τη λύση στο παλαιστινιακό ζήτημα. Με τες πόμπες τζιαι τες ρουκέττες εν ελύθηκε ποττέ τίποτε - ας μου πει κάποιος ένα παράδειγμα όπου οδήγησαν τέθκοιες μεθόδοι σε ουσιαστικές τζιαι βιώσιμες λύσεις, ή που ικανοποίησαν τα πρωταρχικά αιτήματα. Εν υπάρχει πολιτική διέξοδος, πολλοί Παλαιστίνιοι νιώθουν ότι η Φατάχ εν ξεπουλημένη χωρίς να τους αντιπροσωπεύει ειλικρινά τζιαι να είναι σε θέση να εκπροσωπήσει τα καλώς νοούμενα συμφέροντά τους, τζιαι ελλείψη άλλης εναλλακτικής πολιτικής λύσης συσπειρώνονται σε ένα θεοκρατικό σχήμα - όπως συμβαίνει τζιαι σε μερικές άλλες περιπτώσεις στον αραβικό κόσμο.

Αυτά ως σκόρπιες σκέψεις, ώρα να ξανασκύψω το κεφάλι τζιαι να πάω πίσω στη δουλειά. Θα τα ξαναπούμε, πού εννα πάει...

Γιατί εσταμάτησα να γράφω

Νομίζω ότι το να κάθεσαι να γράφεις σε ένα μπλογκ εν πρώτα απ' όλα προσωπική υπόθεση. Θέλεις να τα γράψεις να τα πεις, να τα "φκάλεις που μέσα σου ένα πράμα". Το γεγονός ότι τα έβλεπα στην οθόνη τζιήνα που έβλεπα εκάμναν με να μπορώ να παρατηρώ τον εαυτό μου τζιαι τις απόψεις μου. Τζιαι μετά που λίο τζιαιρό να λαλώ "τι πελλάρες έγραφα" ή να συνεχίζω που τζιαμέ που τις άφηκα.

Ποττέ μου εν εθεώρησα ότι έχω κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στο γράψιμο. Εν νιώθω ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω ατάκες τζιαι στίχους, ή να τζιήσω τον άλλο στο συναίσθημα. Εν είμαστεν ούλλοι ποιητές τζιαι εννεν για αυτό που γράφω. Που την άλλη όμως εν επήρα τζιαι το μπλόγκιγκ ποττέ στα σοβαρά, με την έννοια του να θωρώ τζιαι να ξαναθωρώ το κείμενο πριν να το ανεβάσω στο ίντερνετ. Όπως εσιώνονουνταν οι λέξεις πας στην οθόνη, σκόρπιες τζιαι ανοργάνωτες σαν αναρχικοί που διαλυμένη διαδήλωση (όπα, έκαμα παρομοίωση, λαλείς να είμαι λογοτέχνιδα τελικά;) έτσι τες άφηνα (τζιαι όποιον πάρει ο χάρος).

Πολλές φορές γράφουμε τζιαι μουρμουρούμε, μουρμουρούμε, μουρμουρούμε. Καμιά φορά νομίζουμε τζιόλας (είτε λόγω ειδικότητας, είτε λόγω προσωπικού ενδιαφέροντος) ότι είμαστεν τζιαι ανώττεροι που τζιήνους που μας θκιαβάζουν τζιαι που μπαίνουν τζιαι στον ευγενικό κόπο να γράψουν τζιαι θκυο κουβέντες σε έναν σχολιασμό. Όπως τζιαι να έσιει, δημοσιογράφους που να μουρμουρούν για πράματα όπως την αστυνομική βία ας πούμε τζιαι που μετά εν τους βλέπεις ούτε σε μια διαμαρτυρία (ας πούμε, εντελώς υποθετικά) εν γεμάτος ο τόπος.

Οπότε, παρόλο που έγιναν μες στο πρώτο τρίμηνο (σχεδόν ετέλειωσε) της φετινής σχολικής χρονιάς, επροτιμούσα να κάμνω πράματα παρά γράφω για αυτά εξαναγκαζόμενη πολλές φορές σε διαλόγους που εν ηξέρω κατά πόσο έχουν κάποιο νόημα, με όλο το σεβασμό στους συνμπλογκερς /σχολιαστές/επισκέπτες. Το "εν ηξέρω" της προηγούμενης πρότασης εννοώ το κυριολεκτικά. Νιώθω ότι μερικές φορές περιχαρακωνόμαστε έκαστος στη σχολή σκέψης του, άποψή του, ό,τιδήποτε, αλλά σπάνια συζητούμε με δημιουργικό τρόπο...

Εσταμάτησα να γράφω, για να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου τζιαι να καταφέρω να τις οργανώσω. Όμως κυρίως εσταμάτησα να γράφω γιατί ένιωσα ότι ήρτε η ώρα πιο πολλά να κάτσω να κάμω, παρά να κάτσω να γράφω.

Ήδη έχω κάποια πρώτα αποτελέσματα τούτης της απόφασης που μπορεί να τα βάλω τζιαι δαμέ. Για τον επίμαχο στόχο, για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση γενικά, για την εκπαίδευση τζιαι προς τα πού βαδίζει σε διεθνές επίπεδο κτλ. Ελπίζω να τα ξαναπούμε.

Αντίο and thanks for all the fish!

Σε στυλ απονομής όσκαρ: "Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους συνέβαλαν στο μπλογκ αυτό, είτε με δικά τους κείμενα είτε με τα σχόλιά τους".

Μπορεί να τα ξαναπούμε από Σεπτέμβριο - Οκτώβριο. Μπορεί και όχι.

Γεια χαρά σε όλους!

Πάτε Jumbo?

Πάτε εδώ!

Parking και Ευρωπαϊκή Ένωση

Πριν λίες μέρες εθκιάβασα σε ένα βιβλίο ότι τα ολοήμερα σχολεία προκύπτουν που την κοινωνική ανάγκη φύλαξης των μαθητών, επειδή τα ωράρια των εργαζόμενων γονιών τους επεκτείνονται τζιαι γίνονται ούλλο τζιαι πιο βάρβαρα.

Προσωπικά, από όσα έχω δει να γίνονται στα ολοήμερα, εν ξέρω αν έχουν όντως ιδιαίτερη παιδαγωγική αξία, ή αν πρόκειται για ένα θεσμό που απλά ποσκολιά τα κοπελούθκια. Παράλληλα με την αμφισβήτηση που υπάρχει (προφανώς όι μόνο που μένα, αλλά τζιαι που ανθρώπους που το εμελετήσαν το θέμα) για το ολοήμερο σχολείο (εθκιάβαζα τζιαι στον Πολίτη ότι στην Τζιυπερούντα οι γονιοί ξεσηκώνονται ενάντια στο υποχρεωτικό ολοήμερο που εφαρμόστηκε τζιαμέ), που παιδαγωγική άποψη, βλέπουμε ότι ανατίθενται υπηρεσίες σε ιδιώτες, τζιαι το εργασιακό καθεστώς εν ωρομισθιακό.

Μετά εθκιάβασα ένα άρθρο στον Φιλελεύθερο, που έλεγε ακριβώς για το άγχος των μανάδων τωρά που εκλείσαν για το καλοτζιαίρι τα δημοτικά τζιαι για το πού εννα τα αφήνουν όσο τζιήνες εννα δουλεύκουν.

Στις εφημερίδες επίσης τούτες τες μέρες έπαιζε τζιαι ότι οι χώρες της ΕΕ εκτός που μερικές, ανάμεσά τους τζιαι η Κύπρος, θέλουν να αυξηθούν οι ώρες εργασίας εβδομαδιαίως που 48 μέχρι και σε 60.

Αν τα μωρά, στερηθούν τον ελεύθερο χρόνο τους, τον οποίο τους συρρικνώνουμε εμείς οι μεγάλοι ούλλο τζιαι πιο πολλά (στην Ελλάδα για παράδειγμα υπάρχουν έρευνες που αποδεικνύουν ότι η πιο σκληρά εργαζόμενη κοινωνική ομάδα εν οι μαθητές), καταλαβαίνουμε τις συνέπειες. Φαντάζεται κάποιος να ένι 7-8 χρονών, να ξυπνά στις 6:30, να πααίνει σχολείο, να τελειώνει στις 1.05 με 40 λεπτά συνολικά διάλειμμα, τζιαι αμέσως μετά να πρέπει να τρώει (τζιαι το φαΐ, πληρώνει το, άσχετα αν η τιμή εν χαμηλή - μπορεί τα σχολεία να μεν τα αγοράσαν ιδιώτες, αλλά ο χαρακτηρισμός "δωρεάν" στην εκπαίδευσή μας, σαν να τζιαι πάει περίπατο), να θκιαβάζει τζιαι να ποσκολιέται, μέσα στους ίδιους τοίχους. Εν σαν το Wall των Pink Floyd, ένα εργοστάσια παραγωγής. Παράγεις ανθρώπους που συνηθίζουν να παραμένουν στον ίδιο τόπο με ωράρια παράλογα. Ύστερα αναρωθκιούμαστε γιατί τα μωρά εν αγαπούν τα σχολεία (το λίνκι δείχνει πώς θέλαμεν εμείς ως μαθητές τζιαι τα μωρά σήμερα να φεύκουμε που τα σχολεία μας). Γιατί εμείς εν σιαιρούμαστε άμα φεύκουμε που τη δουλειά; Εθκιάβαζα τζιαι ένα άρθρο ενός Εγγλέζου προφέσορα που ελάλε, ότι τζιήνο που θέλουν να κάμουν οι μάστροι στην εκπαίδευση ένι όι τόσο να έχουν άμεσα κέρδη τζιαι επενδύσεις που τον τομέα τούτο, όσο το να διαμορφώσουν την ποιότητα των μελλοντικών τους εργαζομένων. Εν συμφωνώ, απόλυτα με τούτη τη θέση, αλλά ότι το σχολείο ως θεσμός του κατεστημένου, επιβάλλει όσα το κατεστημένο θέλει να ορίζει, εν κάτι που λένε πολλοί κοινωνιολόγοι της εκπαίδευσης τζιαι όι μόνο.

Ο άλλος προβληματισμός ένι ότι φαίνεται οι γονιοί οι ίδιοι να αντιμετωπίζουν το ολοήμερο παραπάνω ως χώρο φύλαξης για τα παιθκιά τους, παρά να έχουν κάποιες απαιτήσεις που να σχετίζονται με τους εκπαιδευτικούς τζιαι παιδαγωγικούς στόχους που θα έπρεπε να έχει κάθε σχολική δραστηριότητα. Κατανοώ ότι βολεύκει τον κάθε εργαζόμενο να έσιει κάπου να αφήκει το μωρό του ως τες 4 το δείλις, αλλά τούτο εν θα πρέπει να τον κάμει να θεωρεί το τι γίνεται μεταξύ 1-4 λιόττερο κριτικά που το τι γίνεται ως τις 1. Βέβαια, πολλές φορές, με λύπη μου παρατηρώ, ότι τζιήνο που ενδιαφέρει τους γονείς ένι να κάμεις ούλλες τες σελίδες των βιβλίων...

Τελοσπάντων, μεν επεκταθώ δαμέ, απλά νομίζω ότι πρέπει να εξεταστεί πώς οι γονείς να ένι ενήμεροι για τα ζητήματα που αφορούν τα όσα διαδραματίζονται στα σχολεία μας, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στην εμπλοκή τους στην σχολική ζωή του παιδιού τους τζιαι στα όσα τους αφορούν ως προς το σχολείο (για μένα τούτο εν όι μόνο θεμιτό, αλλά απαραίτητο) τζιαι να επεμβαίνουν με παραγωγικό τρόπο σε συνεργασία με τα παιθκιά τους τζιαι τους δασκάλους τους.

Είδες τι παθαίνει το πλάσμα άμα θκιαβάζει πολλά; Πάλε σκόρπιες σκέψεις...

Η μάππα 2 ή ο γείτος

Παλαιότερα, είχα γράψει ότι απολάμβανα τους δρόμους της Λευκωσίας όποτε είχε κάποια σημαντική ποδοσφαιρική αναμέτρηση, ιδιαίτερα όταν ήταν διεθνής και το ενδιαφέρον ήταν αυξημένο.

Φέτος έχει και πάλι Euro και ξαναθυμάμαι την παλλαϊκή υστερία που παθαίνουν (έκαστος στον τόπο του δεν λέω) μόλις κερδίσουν κάνα διεθνούς ή έστω πανευρωπαϊκής εμβέλειας βραβείο - υστερία που έκαμεν ως τζιαι νύφη τζιαι γαμπρό αντί να χορεύκουν στο γάμο τους να βαστούν τες τηλεορασούες να θωρούσιν μάππα, τέτοιες μέρες πριν 4 χρόνια.

Ο λόγος που κάθουμαι να ξαναθυμηθώ τις "ένδοξες" εκείνες μέρες (σόρρυ για τους ποδοσφαιρόφιλους, αλλά επειδή δεν πάω τα σπορ γενικώς δεν μπορώ να μοιραστώ τον ενθουσιασμό σας) εν ο γείτος.

Όταν επρωτοπιασα το διαμερισματούιν μου δαμέ στην πολυκατοικία, εσκέφτηκα ότι είμαι πολλά τυχερή γιατί αν τζιαι εν ούλλα κοντά, (βάλε λεωφόροι, υπηρεσίες, κέντρα αναψυχής κάθε λογής κτλ), φασαρίαν εν ακούω (άτε μέσα μέσα κανένα περιπολικό).

Ώσπου τζιαι ανακάλυψα τον γείτο. Ο γείτος εν μου συστήθηκε ποττέ. Παρόλα αυτά, όποτε φτάνουν οι "ευλογημένες" τζιήνες μέρες για τες οποίες ανυπομονώ να κάτσω έσσω μου να πνάσω, μόλις απλώσω τα πόθκια μου πας στο τραπεζούι του σαλονιού τζιαι ανοίξω το αποβλακοκούτι (ή ακόμα σιειρόττερα να θέλω να θκιαβάσω) ακούω τον (εν μπορείς να φανταστείς πόσο καλά, λες τζιαι κάθεται δίπλα μου - μεν σου πω μες στην κκελέ μου).

Στες αρκές ενόμισα ότι εν περίπτωση βίας στην οικογένεια. Έστησα αυτί. Όι, εν έστησα αυτί για να τα λαλώ μετά εις το κομμωτήριο. Έστησα αυτί, όπως εννα έκαμνε τζιαι κάποιος "μάτι" αν εθώρεν κάποιον να μπαίνει παράνομα στην περιουσία του γειτόνου του τζιαι επόμενα να τον καταγγείλει εις την αστυνομία. Επειδή, εσυνηθίσαμεν για τούτα να επεμβαίνουμε, αλλά άμα μουστουνιάζουν μωρά ή γεναίτζες σιωπούμεν γιατί εν πρέπει να μαστεν αδιάκριτοι (επειδή, ξέρεις, κατά τα άλλα είμαστε διακριτικότατοι...).

Άκουα που λες, κάτι φωνάρες: "ΒΛΑΚΑ", "ΕΙΣΑΙ ΗΛΙΘΙΟΣ", "ΕΛΑ ΕΔΩ, ΕΔΩ ΕΛΑ ΣΟΥ ΛΕΩΩ". Μετά όμως, άρκεψα να σκέφτουμαι ότι ήταν ύποπτον που τες φωνές άκουά τες μόνο Σαββατοκύριακα, άτε άτε τζιαι καμιάν Τετάρτην. Ώσπου τζιαι έκατσα να στήσω αυτί πιο συνειδητά τζιαι προσεχτικά.

Κλείω που λες τα πάντα, λαλώ των φίλων μου να σκάσουν, τζιαι κάθουμαι τζιαι ακούω τα γνωστά: κάρτα, οφ σάιντ (έβαλα έναν μαθητή μου να μου εξηγήσει τι εν το οφ σάιντ φέτος, αλλά νομίζω ότι πάλε εν θυμούμαι ποιος παίχτης εν πρέπει να ένι μπροστά, ο δικός μας ή ο αντίπαλος; - εζωγράφισέν μου τα ούλλα στον πίνακα το μωρό τζιόλας), πέναλτι, ΓΚΟΟΟΛ!

Το θετικό της υπόθεσης ένι ότι ο γείτος ούτε τα μωρά του μουστουνιάζει, ούτε τη γεναίκα του.

Το αρνητικό της υπόθεσης ένι ότι μόνο πάρτι εν έκαμα που έμαθα ότι κάποιος έπιαε το πρωτάθλημα, τζιαι μετά είσιε κύπελλο. Το κύπελλο έπιαν το πάλε κάποιος άλλος (σόρρυ, είπαμε εν ασχολούμαι καθόλου - άμα αρκέφκουν τα αθλητικά στες ειδήσεις πάω μέσα να βάλω μουσική), πάλε αλλο λίο να κάμω πάρτι. Τζιαι τσαν! EURO ιμίσιη μου... Η φράση πάω σπίτι μου να πνάσω, όσον έσιει μάππες στην τηλεόραση, εν κενή περιεχομένου για μένα.

Το soundtrack του post θα μπορούσε να ένι οι φωνές του γείτου. Αλλά για κάποιον περίεργο λόγο εν τον ακούω, μάλλον εν αρκέψαν οι μάππες. Το μόνο που ελπίζω ένι τούτη η ιστορία να τελειώσει σύντομα τζιαι να μεν αρκέψει κάτι άλλο αμέσως μετά.

Αν ισχύει τούτη η περίπτωση, ίσως να το κάμω τελικά το πάρτι (να του κάμω τζιαι γω λίη φασαρία - επειδή μου αξίζει, που λαλεί τζιαι η διαφήμιση).

Χειμερινοί Κολυμβητές

Στο αρχοντικό Αξιοθέα στη Λευκωσία, 15 και 16 Ιουνίου. Και μετά θα πεθάνω ευτυχισμένη!

Σημαία

Από το Φιλελεύθερο:


Ανεβοκατεβαίνει η σημαία στο ΡΙΚ

Για δυο βράδια άγνωστοι αναλαμβάνουν την έπαρση

Η ελληνική σημαία, ανεβοκατεβαίνει τις τελευταίες ημέρες στο ΡΙΚ. Τη Δευτέρα ανέβηκε, την Τρίτη κατέβηκε, την Τετάρτη ξανανέβηκε και πάλι.

Όλα άρχισαν την Τρίτη το πρωί, όταν στον ιστό της εισόδου εμφανίστηκε ελληνική σημαία και κανείς δεν ήξερε ποιος την ανέβασε. Την ίδια μέρα, ηλεκτρονικό μήνυμα που έφτασε στον κεντρικό υπολογιστή της εφημερίδας μας με την υπογραφή άγνωστης οργάνωσης, που υπέγραφε ως «εθνικό μέτωπο Κύπρου», ανέφερε ότι δικά της μέλη προχώρησαν σε έπαρση της σημαίας στο ΡΙΚ. «Η κίνησή μας αυτή ήταν συμβολική καθώς ξέρουμε ότι θα την υποστείλουν ξανά» αναφέρεται στο μήνυμα, το οποίο καταλήγει με τη φράση «η νεολαία της Κύπρου δηλώνει παρούσα, έτοιμη να αντικρούσει τα ύπουλα σχέδια για αφελληνισμό της Κύπρου».

Ο Γενικός Διευθυντής του ΡΙΚ Θέμης Θεμιστοκλέους, όταν ρωτήθηκε σχετικά από τον «Φ», δήλωσε ότι δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με ανοησίες, διότι τον απασχολούν πολύ πιο σοβαρά πράγματα. «Στην Κύπρο, είπε, έχουμε πικρά πείρα από τη δράση και τις πράξεις των Μετώπων. Διερωτώμαι όμως -συνέχισε- εάν θα προχωρήσουν με παρόμοιες πράξεις και στα κτίρια του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων, της ΑΤΗΚ, της ΑΗΚ. Μαθήματα πατριωτισμού δεν δέχομαι από κανένα, προπάντων από Μέτωπα».

Η σημαία κατέβηκε την Τρίτη, όμως την Τετάρτη το πρωί, μια άλλη υπήρχε ανεβασμένη στον ιστό διότι κάποιοι έδρασαν πάλι κατά τη διάρκεια της νύκτας. Μέχρι αργά χθες, η σημαία εξακολουθούσε να κυματίζει στην είσοδο του ΡΙΚ. Για να μην δοθεί συνέχεια στην ιστορία, ο κ. Θεμιστοκλέους, έδωσε οδηγίες για να μην κατέβει τώρα.

ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΡΠΑΣ

ΥΣ (δασκαλούας): βρήκα όμως κι αυτό (για να μη λέμε ότι είναι άγνωστοι)...

Σκόρπιες σκεψεις για την ορθογραφία

Για να εξηγούμαστε από την αρχή. Η ορθογραφία για μένα είναι μια γλωσσική δεξιότητα μάλλον υπερτιμημένη στο εκπαιδευτικό σύστημα – ακόμα και με τα νέα βιβλία. Υπάρχουν πολύ πιο σημαντικές πτυχές της γλώσσας και της επικοινωνιακής δεξιότητας από ότι να αποφασίζουμε κάθε φορά ανάμεσα σε 5 ι.

Διάβασα πρόσφατα ότι υπάρχει μια πρόταση από το Μάριο Ματσάκη για να αλλάξει η γραφή της ελληνικής γλώσσας. Το βρήκα στο facebook, όπου υπάρχει γκρουπ ενάντια στην πρόταση Ματσάκη – όσοι έχετε λογαριασμό εκεί μπορείτε να βρείτε τα σχετικά. Νομίζω ότι δικαίως η πρόταση αυτή έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Πολλές λέξεις καθώς και άλλα στοιχεία έχουν αλλάξει ως προς τη γραπτή τους μορφή, αλλά και άλλως πως, με την πάροδο του χρόνο. Αυτό όμως γίνεται με την επιβολή ουσιαστικά εκ μέρους των φυσικών ομιλητών της ελληνικής γλώσσας, και όχι με πρόταση νόμου και τέτοια. Τα πρακτικά προβλήματα που θα δημιουργηθούν νομίζω ότι είναι ευνόητα και βγάζουν και πολύ γέλιο μάλλον τα διάφορα παραδείγματα που μπορεί να σκεφτεί κανείς.

Παρόλα αυτά, στην εποχή μας, με τους ορθογράφους και την «ηλεκτρονικοποίηση» των πάντων, δεν θεωρώ σοβαρό «μειονέχτημα» για ένα μαθητή/νέο/εργαζόμενο να μη γράφει ορθογραφημένα. Είναι ουσιαστικότερο να ανταποκρίνεται ως προς την παραγωγή και λήψη του περιεχόμενου της γλώσσας και του πώς αυτό διαμορφώνεται ανάλογα με το περιβάλλον, παρά να αγχώνεται για τη μορφή σε σημείο που αυτό να αποβαίνει ενάντια στο ίδιο το περιεχόμενο.

ΥΓ Μόνο όταν εμφανίζονται Ελληνάρες μου αρέσει να τους επισημαίνω τα ορθογραφικά τους – και αυτό όχι πάντα, συνήθως απαξιώ.

Happy, Happy Birthday Blog mou

Το μπλογκ Δασκαλούα γίνεται 1 έτους, σε μια περίοδο που αναρωτιέται πού πάει η σχέση του με την ιστολόγο δασκαλούα και πόσο ακόμα θα κρατήσει... Δεχόμαστε αιτήσεις για κέρασμα...

Διαπολιτισμικός μονόλογος

Αναδημοσιεύω άρθρο από το σημερινό "Πολίτη" για προβληματισμό δικό μας ως μέλη της κοινωνίας και του όποιου ιθύνοντα διαβάζει. Η ανάγκη για γενικευμένη και άμεση πολιτική παρέμβαση στην κοινωνία για να διαπαιδαγωγηθούν μη ξενοφοβικοί άνθρωποι επιτέλους σε τούτον τον τόπον εν αμεσότατη! Τζιαι ενώ συμβαίνουν τούτα, ακόμα μελετούμεν. Ακόμα τζιαι κάποιοι συνάδελφοι που κάμνουν περαιτέρω σπουδές τζιαι ιστορίες στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, έρκουνται τζιαι μιλούν για τα σχολεία με μωρά μεταναστών αναφερόμενοι στο "πρόβλημα". Πού πας, ρε Καραμήτρο;

(Δασκαλούα χωρίς ιδιαίτερο χρόνο, αλλά με αρκετό θυμό).

Μονόλογος ο... διαπολιτισμικός διάλογος για τους Kύπριους γονείς

Μηδενική ανοχή σε μετανάστες μαθητές

Αν και η συνύπαρξη μαθητών διαφόρων εθνικοτήτων στα σχολεία έχει
βελτιωθεί τα τελευταία τρία χρόνια, οι γονείς παρουσιάζονται αρνητικοί μπροστά
στην ιδέα μιας πολυπολιτισμικής κυπριακής κοινωνίας, η οποία πάντως, για χρόνια τώρα, αποτελεί πραγματικότητα σ

Με έντονη καχυποψία αλλά και μηδενική ανοχή όσον αφορά τη συμβίωσή τους με τους μετανάστες, αντικρίζουν το πολυπολιτισμικό τους περιβάλλον οι Κύπριοι γηγενείς και ειδικά οι γονείς σε ό,τι αφορά τη συνύπαρξή των παιδιών τους με παιδιά μεταναστών στους χώρους εκπαίδευσης και μάθησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πιο πάνω αντίληψης δεν είναι άλλο, από πρόσφατη έρευνα την οποία διεξήγαγε το Υπουργείο Παιδείας σε μερικά σχολεία, στην οποία οι Κύπριοι γονείς μαθητών, οι οποίοι φοιτούν σε πολυπολιτισμικά σχολεία, εμφανίζονται δυσαρεστημένοι αναφορικά με την φοίτηση των παιδιών τους με παιδιά μεταναστών, στην ίδια τάξη. Μάλιστα, σε ερώτηση της ίδιας έρευνας κατά πόσον αρέσει στους γονείς, τα παιδιά τους να κάνουν παρέα με παιδιά των μεταναστών στο σχολείο, στη συντριπτική πλειοψηφία τους απάντησαν αρνητικά ενώ την ίδια ώρα, εξέφρασαν την επιθυμία να μεταφερθούν τα παιδιά τους σε άλλο, εξ ολοκλήρου ελληνικό σχολείο.

Τα πιο πάνω επισήμανε η διευθύντρια του Γυμνασίου Παλλουριώτισσας, Μαρία
Θεοδότου, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου με θέμα την ημερίδα «Ομαλή Ένταξη των Μεταναστών στην Κυπριακή Κοινωνία - Η Συμβολή του Σχολείου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης». Η συνολική παρουσίαση της εν λόγω έρευνας καθώς και τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στην προσπάθεια ένταξής τους στην κυπριακή κοινωνία και η ενθάρρυνση του διαπολιτισμικού διαλόγου, είναι τα κύρια θέματα τα οποία θα συζητούν στο πλαίσιο της προαναφερόμενης ημερίδας, αύριο Τετάρτη, 14 του μήνα, στις 8:30 μ.μ., στην αίθουσα της Πύλης Αμμοχώστου. Η ημερίδα αποτελεί πρωτοβουλία του Δήμου Λευκωσίας και του Γυμνασίου Παλλουριώτισσας, έχοντας ως πηγή έμπνευσης, την εκστρατεία του
διαπολιτισμικού διαλόγου του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού για το 2008 και το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου, το οποίο διανύουμε φέτος. Οι
ιθύνοντες ευελπιστούν ότι μέσω της εν λόγω ημερίδας θα δοθεί το έναυσμα για μια πολυεπίδεδη συνεργασία μεταξύ του σχολείου και της τοπικής Αρχής για την
ανταλλαγή γόνιμων απόψεων στην προώθηση του διαλόγου ανάμεσα στις δύο κοινωνικές ομάδες.

Καταλύτες οι Δήμοι

Εξάλλου, την ανάγκη για την αντιμετώπιση των ραγδαίων εξελίξεων τις οποίες
βιώνει η κυπριακή κοινωνία τα τελευταία χρόνια, ώστε να βελτιωθεί ο διάλογος
μεταξύ μεταναστών και Κυπρίων, εξέφρασε χθες στη συνέντευξη Τύπου η δήμαρχος Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου. Πρόσθεσε ακόμη ότι οι τοπικές Αρχές, έχουν τη δυνατότητα να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση αλλά και στην πρόληψη των διακρίσεων. Σε ό,τι αφορά το Δήμο Λευκωσίας, η Δήμαρχος προανήγγειλε ότι η τοπική Αρχή θα αναβαθμίσει τις υπάρχουσες διόδους επικοινωνίας της τοπικής Αρχής με τους μετανάστες οι οποίοι ζουν στην πλειοψηφία τους στην εντός των τειχών πόλη, εκδίδοντας ανακοινώσεις του Δήμου και σε άλλες γλώσσες και όχι μόνο στα ελληνικά. Παράλληλα, ανέφερε ότι το τελευταίο διάστημα επιχειρείται μια προσπάθεια, μέσω δύο προγραμμάτων τα οποία οργανώνει το Πολυδύναμο Κέντρο Λευκωσίας, για την παροχή περισσότερων ευκαιριών των γυναικών και μητέρων μεταναστριών, παιδιών και ενηλίκων να ενταχθούν στην κυπριακή κοινωνία. Τα προγράμματα αυτά αφορούν, το ένα τη μάθηση της γλώσσας και το άλλο τη διδασκαλία
των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Πάντως, η Ελένη Μαύρου ήταν ιδιαίτερα καυστική όσον αφορά στην προκατάληψη η οποία επικρατεί σχετικά με τα αυξημένα επίπεδα εγκληματικότητας στην εντός των τειχών πόλη ελέω μεταναστών, λέγοντας ότι αυτή η προσέγγιση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. «Η εντός των τειχών πόλη, αν κάποιος ζητήσει στοιχεία και από την Αστυνομία, παρουσιάζει πολύ λιγότερα περιστατικά εγκληματικότητας, σε σχέση με άλλες περιοχές στις οποίες, μάλιστα, δεν διαμένουν μετανάστες», διευκρίνισε καταλήγοντας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΔΡΙΩΤΗΣ
Κωδικός άρθρου: 792827
ΠΟΛΙΤΗΣ - 13/05/2008, Σελίδα: 47