Μποϋκοτάζ

Εν εσκόπευκα να γράψω, τζιαι αν έγραφα ήταν να έγραφα για τίποτε εκπαιδευτικοακαδημαϊκό, πουτούτα που μελετώ τούτη την περίοδο ένεκα σπουδών δηλαδή. Παρόλο που έχω να παραδίδω 500 εργασίες τζιαι ο χρόνος πιέζει για να προλάβω τις προθεσμίες, ένιωσα την ανάγκη να γράψω 5 σκόρπιες σκέψεις για το θέμα του πολέμου στη Γάζα τζιαι πιο συγκεκριμένα για το ζήτημα του μποϋκοτάζ.

Χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν, το ζήτημα του μποϋκοτάζ ακούεται μου λίο σαν επανάσταση του καναπέ ή τουλάχιστον ως αφέλεια, η οποία εν τζιαι επικίνδυνη πρακτική πλην του ότι εν αποτελεί ουσιαστικά έμπρακτη συμμετοχή στην εκδήλωση καταδίκης της Ισραηλινής επιδρομής στη Γάζα τζιαι της σφαγής επί της ουσίας εκατοντάδων Παλαιστινίων - άσχετα αν τούτοι οι Παλαιστίνιοι (γιατί εγράφτηκαν τζιαι τέθκοια) εν μέλη της Χαμάς ή όι.

Αθθυμούμαι που ήταν ο πόλεμος στο Ιράκ, στες αρχές αρχές του, που είχαν εκστασιαστεί ούλλοι με το εμπάργκο στα αμερικανικά προϊόντα ως μορφή αντίστασης. Τούτο το πράμα ελάλουν ενός τύπου εκτός του ότι εν τους Αμερικάνους εργαζόμενους που εννα επηρεάσει αφού εν εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα εννα κλείσουν οι δουλειές τους τζιαι εννα μείνουν άνεργοι, εν τζιαι ουτοπικό γιατί τζιαι να μεν αγοράζεις καθαρά αμερικανικα προϊόντα όπως το ττενεκκούι της κοκακόλας, παίζει πολλά μεγάλη πιθανότητα του να υποστηρίζεις προϊόντα τα οποία πάσιν προς στήριξη αμερικάνικων αλυσίδων έτσι τζιαι αλλιώς όπως το να ψουμνίζεις που το φούρνο που διά τα φραντζολούθκια στα Μακντόναλντς για να κάμνουσιν χάμπουργκερ για παράδειγμα,, ο οποίος φούρνος εν τζιαι κυπριακότατος. Ε, ο τύπος άρκεψε να φωνάζει τζιαι να μιλά ολίγον τι απότομα τζιαι προσβλητικά, όπως είθισται να εκφράζονται οι διαφωνίες στην Κύπρο. Στο τέλος, αφού εφάμεν, έγυρε να πιει τζιαι λίην πέψι κόλα τζιαι άψε τζιαι ένα μάρλμπορο να καπνίσει.

Το να μποϋκοτάρω τα ισραηλινά προϊόντα τι πάει να πει, όταν κάτι δις δολάρια δίνονται σε ετήσια βάση στο ισραηλινό κράτος που τα λεφτά των Αμερικάνων φορολογούμενων; Τζιαι τι σημαίνει τούτο για τους ισραηλινούς εργαζόμενους που έτσι τζιαι αλλιώς έχουν την άσιημα ούλλη τούτη την περίοδο, όι μόνο επειδή πιάννει τους τζιαι τζιήνους το κολάνι της παγκόσμιας οικονομικης κρίσης αλλά τζιαι επειδή δαμέ τζιαι 3-4 χρόνια,, διάφοροι επαγγελαμτικοί κλάδοι βρίσκονται σε συνεχείς απεργίες. Οι Ισραηλινοί εν κάθουνται στα αυκά τους, υπάρχουν στο Τελ Αβίβ πορείες καταδίκης για τα όσα διαδραματίζονται στη Γάζα τις τελευταίες μέρες. Πριν που καμιά εφτομάδα είχαν μαζευτεί 10,000 άνθρωποι. Το μποϋκοτάζ εν τούτους που εννα χτυπήσει, ειδικά μέσα που την διεθνή κατάσταση στην οικονομία, τζιαι μεν έσιει κανένας έννοια ότι εννα γίνει λιόττερο μαζικός τζιαι υπερσύγχρονος ο εξοπλισμός του ισραηλινού στρατού, ούτε ότι εννα γίνει πιο επιεικής η πρακτική του Ισραήλ στη Γάζα - ακατάχνωτα έρκουνται τζιαι εκλογές, σιγά να μεν κάτσουν να χάσουν την εξουσία που τον Νετανιάχου.

Τζιαι θκυο κουβέντες τζιαι για τη Χαμάς, επειδή εγράφτηκε τζιαι ότι οι αριστεροί με τα ταγάρια - ξέρετε η κλασική υποτιμητική φράση που παίζει κάθε φορά που κάποιος θέλει να μηδενίσει την άποψή σου, πιάς το ταγάρι σου τζιαι λάμνε ένα πράμα - υποστηρίζουν τη Χαμάς άκριτα τζιαι λοιπά. Λοιπόν μετά που επεράσαν τόσες μέρες στη Γάζα εν προφανές ότι τα θύματα του ισραηλινού στρατού εννεν μόνο η Χαμάς αλλά πολλοί πολλοί άμαχοι - δαμέ εχτυπήσαν σχολείο του ΟΗΕ, τι άλλο να πει κανείς; Τζιαι επίσης η Χαμάς, παρόλο που μερικοί ξεχάννουν ότι πριν 2-3 χρόνια εκέρδισε με δημοκρατικό τρόπο τις εκλογές στους Παλαιστίνιους (παρόλο που οι δυτικοί που κόπτονται για τη δημοκρατία σε σημείο εισβολών τζιαι γενοκτονιών, στη συγκεκριμένη εν τους εκάθετουν το αποτέλεσμα της κάλπης), εν προφανές ότι ακολουθεί πρακτικές που εν μπορούν να φέρουν τη λύση στο παλαιστινιακό ζήτημα. Με τες πόμπες τζιαι τες ρουκέττες εν ελύθηκε ποττέ τίποτε - ας μου πει κάποιος ένα παράδειγμα όπου οδήγησαν τέθκοιες μεθόδοι σε ουσιαστικές τζιαι βιώσιμες λύσεις, ή που ικανοποίησαν τα πρωταρχικά αιτήματα. Εν υπάρχει πολιτική διέξοδος, πολλοί Παλαιστίνιοι νιώθουν ότι η Φατάχ εν ξεπουλημένη χωρίς να τους αντιπροσωπεύει ειλικρινά τζιαι να είναι σε θέση να εκπροσωπήσει τα καλώς νοούμενα συμφέροντά τους, τζιαι ελλείψη άλλης εναλλακτικής πολιτικής λύσης συσπειρώνονται σε ένα θεοκρατικό σχήμα - όπως συμβαίνει τζιαι σε μερικές άλλες περιπτώσεις στον αραβικό κόσμο.

Αυτά ως σκόρπιες σκέψεις, ώρα να ξανασκύψω το κεφάλι τζιαι να πάω πίσω στη δουλειά. Θα τα ξαναπούμε, πού εννα πάει...

Σκόρπιες σκεψεις για την ορθογραφία

Για να εξηγούμαστε από την αρχή. Η ορθογραφία για μένα είναι μια γλωσσική δεξιότητα μάλλον υπερτιμημένη στο εκπαιδευτικό σύστημα – ακόμα και με τα νέα βιβλία. Υπάρχουν πολύ πιο σημαντικές πτυχές της γλώσσας και της επικοινωνιακής δεξιότητας από ότι να αποφασίζουμε κάθε φορά ανάμεσα σε 5 ι.

Διάβασα πρόσφατα ότι υπάρχει μια πρόταση από το Μάριο Ματσάκη για να αλλάξει η γραφή της ελληνικής γλώσσας. Το βρήκα στο facebook, όπου υπάρχει γκρουπ ενάντια στην πρόταση Ματσάκη – όσοι έχετε λογαριασμό εκεί μπορείτε να βρείτε τα σχετικά. Νομίζω ότι δικαίως η πρόταση αυτή έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Πολλές λέξεις καθώς και άλλα στοιχεία έχουν αλλάξει ως προς τη γραπτή τους μορφή, αλλά και άλλως πως, με την πάροδο του χρόνο. Αυτό όμως γίνεται με την επιβολή ουσιαστικά εκ μέρους των φυσικών ομιλητών της ελληνικής γλώσσας, και όχι με πρόταση νόμου και τέτοια. Τα πρακτικά προβλήματα που θα δημιουργηθούν νομίζω ότι είναι ευνόητα και βγάζουν και πολύ γέλιο μάλλον τα διάφορα παραδείγματα που μπορεί να σκεφτεί κανείς.

Παρόλα αυτά, στην εποχή μας, με τους ορθογράφους και την «ηλεκτρονικοποίηση» των πάντων, δεν θεωρώ σοβαρό «μειονέχτημα» για ένα μαθητή/νέο/εργαζόμενο να μη γράφει ορθογραφημένα. Είναι ουσιαστικότερο να ανταποκρίνεται ως προς την παραγωγή και λήψη του περιεχόμενου της γλώσσας και του πώς αυτό διαμορφώνεται ανάλογα με το περιβάλλον, παρά να αγχώνεται για τη μορφή σε σημείο που αυτό να αποβαίνει ενάντια στο ίδιο το περιεχόμενο.

ΥΓ Μόνο όταν εμφανίζονται Ελληνάρες μου αρέσει να τους επισημαίνω τα ορθογραφικά τους – και αυτό όχι πάντα, συνήθως απαξιώ.

Μεθεκλογικό sms

Αγαπημένος συνάδελφος μου έστειλε το μήνυμα που ακολουθεί όταν τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν πλέον ξεκάθαρα.

ΠΡΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΣΤΕ ΟΠΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ, ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ, ΑΚΥΡΩΣΕΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΑΛΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ.

Η Ελευθεροτυπία λέει ότι ανάμεσα στα υπουργεία που θα πάνε στο ΔΗΚΟ θα είναι και το Παιδείας.

Στο debate της Παρασκευής όταν βγήκαν στη φόρα τα θέματα που αφορούν στο βιβλίο ιστορίας και στο μάθημα των θρησκευτικών ο Δημήτρης δεν αναφέρθηκε καθόλου στο ότι πρέπει να αλλάξουν γιατί υπάρχουν έτσι κι αλλιώς και οδηγίες ή/και recommendations του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (για να παίξει και με τα όπλα του Κάσου περί ΕΕ κτλ). Αμφιβάλλω ότι δεν το ήξερε.

Νομίζω ότι περισσότερο θα φανεί η έλλειψη αριστεράς με την κλασική έννοια του όρου παρά ο,τιδήποτε άλλο αυτά τα 5 (αλήθεια γιατί μόνο 5;) χρόνια που θα προεδρεύσει. Έχω παρευρεθεί σε 3 συναντήσεις προεκλογικά με ακελικά μεγαλοστελέχη και άκουσα σημεία και τέρατα, που δεν συνάδουν καθόλου με τις ανησυχίες των διεθνών δημοσιογραφικών πρακτορείων για τον κομμουνιστή πρόεδρο. Τουλάχιστον όσο θα είναι πρόεδρος (για να μην πω για το πριν και το μετά), τον Λένιν θα τον βάλει στο ντουλάπι.

Αν όντως θα δοθεί το παιδείας στο ΔΗΚΟ, τότε το μεγάλο χαρτί της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης αναρωτιέμαι πώς θα παιχτεί. Δεν θεωρώ την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση την πανάκεια που θα επιφέρει την "εξίσωση δυνατοτήτων" που αναφερόταν στο πρόγραμμα Χριστόφια για την παιδεία, αλλά κάποια ριζοσπαστικά στοιχεία της αναρωτιέμαι πώς θα πραγματωθούν χωρίς ακελικό υπουργό.

ΥΓ. Ρε Νεοκλή (Συλικιώτη), αν δεν πιάεις το παιδείας, πε του να σου δώκει το εσωτερικών ρε κουμπάρε, μπας τζιαι δουν τζιαι οι μετανάστες καμιάν άσπρη μέραν! (λες να μας θκιαβάζει τζιαι ο Νεοκλής; Χα!)

"Κύπρος Ελλήνων Χριστιανών"

Γυρών του ο Τάσσος είσιεν καταφέρει να συνάξει όλους τους παράγοντες που δεν ήθελαν λύση, που είναι ανοιχτά και καθαρά εθνικιστές (θέση Άδωνη Γεωργιάδη του Λάος στην Ελλάδα, ΕΦΕΝ, Χρυσή Αυγή και η συναπαρτζιά τούτη), εκκλησία (με την κακή έννοια του όρου, αν υπάρχει τζιαι καλή δηλαδή). Ο Τάσσος έχασεν.

Ο Κασου που την άλλη παρουσιάζεται σαν ευρωπαϊστής. Μετά το φοβερό "Η Κύπρος είναι ελληνική" επήε μετά να τα σάσει. Τζιαι δώστου τζιαι ο Νικ δε γρηκ που πίσω να λαλεί "Η Κύπρος είναι ευρωπαϊκή" τζιαι εκαθάρισε. Εκαθάρισε;

Αρέσκει μου που ο Κάσου έσιει τζιαι θέσεις στο πρόγραμμά του για την παιδεία για διαπολιτισμική εκπαίδευση τζιαι πολιτική για τα παιδιά μεταναστών τζιαι την ένταξή τους στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Εννα τους κάμεις ειδικά προγράμματα για να τους βάλεις μετά σε ένα ελληνορθόδοξου προσανατολισμού εντατικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, όπως τούτο περιγράφεται που το 60; Τζιαι μεν ακούσω για το σύνταγμα, γιατί αν πάρουμε την εκπαίδευση βάσει συντάγματος, το υπουργείο παιδείας εννεν αντισυνταγματικόν;

Οι τζιαιροί αλλάξασιν τζιαι η παιδεία στην Κύπρο εν απευθύνεται σε μια αμιγή εθνικά τζιαι θρησκευτικά κοινότητα. Η δημόσια εκπαίδευση οφείλει να καλύπτει όλους τους πολίτες της δημοκρατίας.

Τουλάχιστον ο Χριστόφιας εν ο μόνος που προωθεί την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, με γνώμονα το να ξεφύγει που τούτον ούλον τον εθνοκεντρισμό που τη μια, τζιαι που την άλλη ο μόνος που μιλά για "εξίσωση δυνατοτήτων" τζιαι όι για "ίσες ευκαιρίες για όλους". Τούτο έσιει διαφορά γιατί οι αφετηρίες του κάθε μαθητή εννεν καθόλου οι ίδιες, άρα να τους διάς ίσες ευκαιρίες διαιωνίζεις την ανισότητα.

Πάλε σκόρπιες σκέψεις γράφω. Παραθέτω και σχετικό άρθρο που ήβρα στον Πολίτη σήμερα.

Αρχιεπίσκοπος στηρίζει Κασουλίδη
Την απόφαση του να στηρίξει την υποψηφιότητα του Ευρωβουλευτή Ιωάννη Κασουλίδη στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ανακοίνωσε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, μετά από συνάντηση που είχε σήμερα με τον κ. Κασουλίδη στην Ιερά Αρχιεπισκοπή.

Ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ότι συμφώνησαν τα πλαίσια που θα κινηθούν για την παιδεία και ως Εκκλησία όωπς είπε, συμβουλεύει ανεπιφύλακτα το λαό, την προσεχή Κυριακή, αθρόα να πάει στις κάλπες και να ψηφίσει τον κ. Κασουλίδη. "Είμαστε σίγουροι για τη συνεργασία που θα έχουμε τη νέα πενταετία", ανέφερε. "Εκφράσαμε τις ανησυχίες μας τόσο για το εθνικό θέμα που ενδιαφέρει την Εκκλησία όσο και για το Υπουργείο Παιδείας το οποίο πολύ μας ανησυχεί. Έχουμε μιλήσει στις λεπτομέρειες και ο κ. Πρόεδρος είναι σύμφωνος με τις επιθυμίες της Εκκλησίας να έχει λόγο πάνω στο θέμα της παιδείας μας γιατί αν χάσουμε τα παιδιά μας που είναι η ελπίδα του μέλλοντος αυτού του τόπου δεν μας σώζει τίποτα", είπε ο Αρχιεπίσκοπος, προσθέτοντας πως το θέμα αυτό ανησυχεί πολύ την Εκκλησία.

Ο κ. Κασουλίδης είπε πως αντικείμενο της συνάντησης ήταν η συζήτηση των πνευματικών και εθνικών ανησυχιών της Εκκλησίας έναντι των πολιτικών εξελίξεων. "Είναι περιττό να πω ότι η δική μου πολιτεία και οι απόψεις μου είναι εκείνες που ήσαν πάντοτε κοντά στην Εκκλησία της οποίας είμαστε μέλη και πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι στα θέματα τα πνευματικά και τα εθνικά θα ανταλλάσσουμε απόψεις με την ηγεσία της Εκκλησίας. Σίγουρα όπως πάντα ήταν και είναι η παράδοση αυτού του τόπου", ανέφερε.
20/02/2008

Η τελευταία μαύρη γάτα - για τον Γιώργο

Σήμερα ο Γιώργος Πήττας ανέδειξε ένα πολύ ενδιαφέρον, σοβαρό και θλιβερό την ίδια στιγμή θέμα στην στήλη του στην εφημερίδα Πολίτης. Αφορούσε περιεχόμενο του φόρουμ Αποελλάς. Θα αρχίσω με την κατανόηση ότι δεν είναι όλοι ίσως το ίδιο επικίνδυνοι όσοι γράφουν στο Αποελλάς. Πολλοί από αυτούς όμως είναι. Μισούν τους Τούρκους, τους Εβραίους, τους αριστερούς.... Κάτι σαν αυτούς που δεν ήθελε ούτε και ο Χίτλερ...

Εκεί πέρα φιλοξενούνταν και αναδημοσίευση άρθρου της εφημερίδας «Ελεύθερος κόσμος» που έλεγε ότι το Ευρωπαϊκό Εθνικό Μέτωπο (που είναι η ευρωπαϊκή ομπρέλα για όλα τα νεοφασιστικά κόμματα), και συγκεκριμένα η Φόρσα Νουόβα (νεοφασίστες της Ιταλίας) και το NPD (οι νεοφασίστες της Γερμανίας), σκοπεύουν να οργανώσουν κατασκήνωση στην Κύπρο το ερχόμενο καλοκαίρι για το εθνικό θέμα. Είναι πολύ αστείο αυτοί οι άνθρωποι να θέλουν πραγματικά να πιστέψουμε ότι έρχονται με σοβαρότητα σε μια χώρα που υπέφερε και υποφέρει ακόμα από τον εθνικισμό και που έχει ανάγκη κοινής δράσης και πάλης Ε/Κ και Τ/Κ μαζί. Οι άνθρωποι που ξέρουν μόνο να σπέρνουν το μίσος. Οι άνθρωποι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Χρυσής Αυγής (γνωστότατη, όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει – στην κυριολεξία, αν είναι κάπως πιο μαυριδερά ή κάπως πιο αριστερά από το γούστο της) το 2005 για συμμετοχή στο φεστιβάλ μίσους. Ευτυχώς εκεί, υπήρχαν οι αντιρατσιστικές οργανώσεις και οι κοινότητες αποφασισμένες να τους σταματήσουν. Με συναυλίες, σχολικές ημερίδες με αντιφασιστικό περιεχόμενο, κάθε λογής εκδηλώσεις και με τη συμμετοχή όλων η κάθοδος των ευρωνεοφασιστών σταμάτησε. Μιλάμε για ανθρώπους των οποίων οι ηγέτες δεν διστάζουν να δηλώσουν το θαυμασμό τους σε Χίτλερ, Ρούντολφ Ες κτλ. Λες και δεν ξέρουμε πού οδήγησε ο ναζισμός/φασισμός και τι συνέπειες είχε. Όπως κατάφεραν στην Ελλάδα να μην τους αφήσουν, να μην τους αφήσουμε ούτε εμείς...

Και η επίθεση που έφαγε ο Γιώργος στη συνέχεια ήταν προβλέψιμη. Άμα τα βάζεις με κάτι τέτοιους τουλάχιστον απειλές θα πρέπει να τις περιμένεις. Βέβαια, δεν μπορείτε να μπείτε να τις δείτε γιατί έχουν κλείσει το φόρουμ τους να είναι μόνο για μέλη τους. Τις βρισιές δεν θα τις σχολιάσω, αλλά ότι έχουν βάλει μέσα τις φωτογραφίες του για να τον αναγνωρίσουν και όταν τον δουν να του πουν δυο «λογάκια» (τα εισαγωγικά δικά τους και όχι δικά μου), μην μου πει κανείς ότι δεν είναι πεντακάθαρη απειλή...

Ακολουθούν φωτο που κατάφερα να «σώσω» με πριντ σκριν από το φόρουμ τους πριν να το κλείσουν. Για να δείτε τι λέγεται εκεί μέσα.

ΥΣ Με το ποδόσφαιρο είμαι άσχετη. Να φανταστείτε δεν καταλαβαίνω γιατί δεν παίζουν και τον τύπο με τα μαύρα. Έτσι οι υποστηριχτές της οποιασδήποτε ομάδας ας μην το πάρουν προσωπικά. Το θέμα είναι βαθύτατα πολιτικό και δεν θεωρώ ότι αφορά τους οπαδούς της οποιαδήποτε κυπριακής ομάδας στο σύνολό της.

Και ένα μήνυμα για τον Γιώργο και τον όποιο Γιώργο δέχεται απειλές από τέτοιους κύκλους:

"Δεν είσαι μόνος σου. Όταν μια γάτα κινδυνεύει, κινδυνεύουν όλες. Όταν μια γάτα απειλείται, απειλούνται όλες. Μαύρες και άσπρες, γκρίζες και κόκκινες. Ό,τι χρώμα, ό,τι σουλούπι και να 'χουν!"

Σκέψεις για τους μετανάστες

Καθώς το Rainbow festival (βλ. και εδώ) πλησιάζει (ευχαριστώ, συνάδελφε, για την υπενθύμιση), μου ήρθε στο νου κάτι που είδα το Σάββατο το βράδυ σε ένα δρόμο της Λευκωσίας εκεί στις "δισκοθήκες". Είχα σταματήσει σε ένα φούρνο για γάλα και ψωμί, και περνούσε μια πανέμορφη πομπή, γεμάτη με χορό και μουσική (ακόμα και ψεύτικο ελέφαντα) - μάλλον από την κοινότητα της Σρι-Λάνκα. Κι εκεί που αυτοί οι άνθρωποι σπάνια βρίσκουν αποδοχή ή σπάνια τους δίδεται σημασία ή δεν μας ενδιαφέρει τι έχουν να μας πουν, είχαν γίνει το επίκεντρο της προσοχής. Όλοι τους παρακολουθήσαμε με δέος και θαυμασμό.

Παράλληλα, μια συνάδελφος μου έστειλε το πιο κάτω:

Περί στερεοτύπων (συζήτηση με 12χρονη μαθήτρια)


-Κυρία, πόσους μαθητές έχεις;

-17

- Ποιο συμπαθείς πιο πολλά;

- Ένα κοριτσάκι που την Αίγυπτο

- Που την Αίγυπτο...; Εν μαύρη;

- Οϊ

- Εν τριχωτή;

- Οϊ

- Βρωμεί;

- ...Οϊ!!!

- Εν παλαβή;

- Οϊ

- Ε, εν άσιημη τότε...

- Οϊ εν πολλά γλυκιά. Μα γιατί πρέπει οπωσδήποτε να έχει κάτι αρνητικό;

- Ε, αφού έννεν Κυπραία κυρία...

- ....!!!!

Κι εγώ η δασκαλούα αναρωτιέμαι... Είναι το σχολείο και ο υπό έμφαση στόχοςγια διαπολιτισμικό διάλογο, αρκετά για να αλλάξουν κάποια πράγματα; Όταν έγινε ένα ατύχημα στον Κοτσιάτη, πέθανε ένας εργαζόμενος μη Κύπριος. Ο Κύπριος (και εργοδότης του μη Κύπριου πιθανότατα) έζησε. Δήλωση (άλλου) Κύπριου: "Ε, ευτυχώς που εν εθρηνήσαμεν θύματα". Και συνάδελφοι μου λένε για δηλώσεις παιδιών του τύπου "Ούφφου τούτη η Φιλιππινέζα μου, μα εν μου έβαλε χαμ στο σάντουιτς;". Το σχολείο δεν είναι έξω από την κοινωνία, αλλά είναι μέρος της και την αντικατοπτρίζει. Η κύρια δουλειά βρίσκεται (και) αλλού.

Ένα αρνητικό στοιχείο που έχει κατά τη γνώμη μου το φεστιβάλ Rainbow, είναι η φτωχή προσέλευση των ντόπιων. Είναι σαν να κάνουν πάρτι οι μετανάστες μόνοι τους. Ελπίζω φέτος να είμαστε περισσότεροι...

Update (1 Νοεμβρίου 2007, ώρα 15:07): Και κει που έπινα το φραπέ μου, παίζοντας με τον υπολογιστή και φυσώντας τις μίξες μου (σόρρυ για την παραστατικότητα), έπεσα πάνω σε αυτό το βίντεο, όπου, για ακόμα μια φορά, οι μετανάστες μένουν διεκδικώντας μόνοι τους. Χωρίς συνδικάτα πίσω τους να τους στηρίζουν, με ντόπιους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός μόνο χεριού μάλλον. Από το μπλογκ θα δημοσιοποιώ από δω και μπρος για όποια κινητοποίηση μαθαίνω. Πολλές από αυτές δεν πολυβγαίνουν προς τα έξω... (βλ. ρόλος των ΜΜΕ κτλ)

Η απομυθοποίηση του Ντόναλντ Ντακ

Σήμερα είναι η Διεθνής Ημέρα Κινουμένων Σχεδίων. Και 28 Οκτώβρη. Εδώ απομυθοποιείται ο Ντόναλντ Ντακ. Ο εργαζόμενος, ο άτυχος, ο αππαράοτος, ο φουκαράς, ο άνεργος, ο φωνακλάς, ο γκρινιάρης, ο κουτοπόνηρος Ντόναλντ Ντακ. Πρόκειται για ένα βίντεο προπαγανδιστικό. Σε μια εποχή που μία ραδιοφωνική εκπομπή είχε κατορθώσει να πείσει έναν ολόκληρο λαό ότι δέχεται επίθεση από τους αρειανούς, πώς να το προσπεράσω αδιάφορα; Ειδικά όταν αυτά τα πράγματα με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο εν πολλοίς συνεχίζονται.

ραδιομαραθώνιος

Χθες δεν είδα ειδήσεις στην τηλεόραση. Την υπόθεση Ραφαέλα την είδα εδώ και εδώ σήμερα το πρωί στην εφημερίδα.

Σκεφτόμουνα να έγραφα κάτι για το ραδιομαραθώνιο πριν από αυτό. Να που ήρθε και η αφορμή και με ένα θέμα που αφορά και την εκπαίδευση. Για το θέμα της ειδικής εκπαίδευσης θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά. Προσωπικά δεν θα μπορούσα να πω ότι μπορώ να επεκταθώ ιδιαίτερα στο θέμα. Είναι εύκολο όμως να καταλάβει κανείς πόσο υποστελεχωμένη είναι η υπηρεσία εκπαιδευτικής ψυχολογίας και τον χρόνο που χρειάζονται για να εξεταστούν οι παραπομπές που συντάσσονται από τις πολυθεματικές ομάδες για ένα παιδί, το οποίο δεν είναι βέβαιο κατά πόσο θα εγκριθεί για εξατομικευμένη βοήθεια και στήριξη.

Αν αυτή η κατηγορία πολιτών, με ειδικές ανάγκες, πρέπει να περιμένει μία φορά το χρόνο από την ευγενή (;) χορηγία/διοργάνωση της Λαϊκής και του ΡΙΚ, ή του οποιουδήποτε ιδιωτικού φορέα... φέξε μου και γλίστρησα.

Και πριν αναφερθώ στο κράτος, ας μας πάρει κι εμάς λίγο η μπάλα (αν και η νοοτροπία και η συμπεριφορά μας άπτεται της έλλειψης πολιτικής). Με πόση ευκολία προσεγγίζουμε τα άτομα με ειδικές ανάγκες και πώς δείχνουμε σεβασμό στη διαφορετικότητά τους;

Πριν λίγες μέρες στο κέντρο της Λευκωσίας είχα κατέβει για μια δουλειά αναζητώντας απεγνωσμένα μια θέση στα παρκόμετρα. Έλα όμως που (γνωστότατο) κατάστημα (διεθνής αλυσίδα από ότι αντιλαμβάνομαι), στη λεωφόρο Μακαρίου, είχε χάπενιγκ. Στο χάπενιγκ παρευρίσκονταν άτομα με πολύ prestige, κύρος, ψηλή αίσθηση της μόδας και των trends. Ανάλογου τύπου αυτοκίνητα βρίσκονταν λοιπόν παρκαρισμένα στα παρκόμετρα. (Και στην απέναντι πλευρά του δρόμου με την κίτρινη γραμμή φυσικά). Εννοείται ότι στο χώρο που προορίζεται για αναπηρους υπήρχε παρκαρισμένο (χωρίς καμία σήμανση που να δείχνει ότι το δικαιούται) ακόμη 1 trendy αυτοκίνητο. ΠΟΣΟ ΓΑΡΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ;

Πριν από μία εβδομάδα άκουγα στο ραδιόφωνο ότι φέτος δεν θα δοθεί στους τυφλούς η χορηγία/επίδομα που συνήθως τους έδινε το κράτος. Ένας γνωστός γιος κωφών (αμφότεροι κάτοχοι κάρτας αναπηρίας) δεν δικαιούται κανενός είδους διευκόλυνση στο στρατό, κι ας είναι αυτός το μέσο επικοινωνίας των γονιών του με τους άλλους. Έχω το νόμο και όσες φορές και να τον διαβάσω, δεν βρίσκω να προβλέπεται κάτι για την περίπτωσή του. Άκουσα και για μια περίπτωση κυρίας που δεν γράφει περιουσία στον με ειδικές ανάγκες γιο της γιατί όταν αυτός πεθάνει το κράτος θα δικαιούται να του την πάρει σαν "αποζημίωση" για όσα του είχε δώσει όσο ζούσε.

Το κατά πόσο ο ραδιομαραθώνιος είναι από μόνος του διαφανής διαδικασία ή τι είδους προθέσεις έχουν οι διοργανωτές του, δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω με βεβαιότητα.

Έστω ότι όλα είναι τέλεια. Πόσο μπορούν αυτά να αντικαταστήσουν τις πολιτικές που (δεν) ισχύουν και την ευθύνη για κρατική μέριμνα (σε αυτά περιλαμβάνονται για μένα και η νοοτροπία και συμπεριφορά του καθενός μας - θα έπρεπε να εκπαιδευόμαστε για τέτοια θέμα μέσα από κρατικούς θεσμούς).

Όσο το κράτος δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του, όσο εφησυχάζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ή για οποιουσδήποτε λόγους "παίζει πελλόν", γιατί να νιώθω ότι η ευθύνη εν πάνω μου; Πώς μπορεί κάποιος να πει ότι με το ραδιομαραθώνιο βοηθούνται αυτοί οι άνθρωποι; Όταν στην καθημερινότητά τους (ακούσια) είναι συνεχώς εκτός; Χωρίς την πιο πάνω προϋπόθεση, οι έρανοι μένουν ανεπαρκείς. Όσο τα πράγματα έχουν έτσι, τη λίρα μου στο ραδιομαραθώνιο ΔΕΝ ΤΗ ΔΙΝΩ!

πρόβατα και άλλα ζώα

Η θεωρία ότι οι Κυπραίοι ή οι οποιοιδήποτε άλλοι (ανάλογα με τη χώρα που ζει ο καθένας) είναι πρόβατα γιατί παρουσιάζουν μαζικές συμπεριφορές δεν είναι καινούρια. Νομίζω ότι κάθε φορά είμαστε και διαφορετικό ζώο (με το συμπάθειο) ανάλογα με τις αντικειμενικές συνθήκες της εποχής και την παράδοση που φέρει μια κοινωνία.



Δηλαδή ζούμε σε μια κοινωνία που:

• διά πολλή έμφαση στο τι έχουμε και όι στο τι είμαστε (χιλιοειπωμένο κλισέ αλλά ισχύει). Οπότε, εν σημαντικό να πιάω τζιαι εγώ τες κουρτίνες τες τάδε που το καινούριο κατάστημα, όι απαραίτητα γιατί εν πιο φτηνές, αλλά γιατί εν που το τάδε κατάστημα. Άλλοι πιάνουντες γιατί όντως εν πιο φτηνές τζιαι γιατί εν προλαβαίνουν να τες ράψουν μόνοι τους. Εν κάτι σαν μαζική δράση κατά της κατάθλιψης. Ζούμε τζιαι σε μια χώρα που εν μας προσφέρει τζιαι πολλά παραπάνω που το να δουλέφκουμε τζιαι να ψουμνίζουμεν. Οι δραστηριότητες, οι εκδηλώσεις εν είτε περιορισμένες, είτε επιπόλαιες, είτε μάταιες... σε μεγάλο βαθμό. Εννοώντας ότι εν έχουμε με την παιδεία για να ακολουθήσουμε πέντε βήματα. Ακόμα τζιαι για τις πιο απλές και ανώδυνες οργανώσεις τύπου καρκινοπαθείς κτλ τα μωρά στο Λύκειο πιάνουν μονάδες που ονομάζονται ΔΔΚ. Δηλαδή, βαθμολογείσαι για τη συμμετοχή σου σε έναν έρανο ας πούμε ή για ό,τι θεωρείται κοινωνική προσφορά! Άτε μετά να έβρεις ουσία ή να αφοσιωθείς σε κάτι τέθκοιο άμα εν θα έσιεις ωφελήματα, αλλά υποχρεώσεις! Για θέματα πολιτισμού ευθύνη φέρει τζιαι η παιδεία, αλλά τζιαι οι ίδιοι οι καλλιτέχνες/αρμόδιοι/μαγαζάτορες/επιχειρηματίες τζιαι διοργανωτές των πολιτιστικών δρωμένων.
  
• Για να μπορώ να έχω τες τάδε κουρτίνες πρέπει: α) να βρω την ώρα να πάω να τες πιάω και β) να βρω τα λεφτά για να τες πιάω. Για να βρω τα λεφτά για να τες πιάω πρέπει να δουλέψω. Για να δουλέψω πρέπει να μπω σε μια λογική υποταγής στο εκπαιδευτικό σύστημα που θα μου διασφαλίσει περαιτέρω υποταγή στο πανεπιστήμιο για να μου εξασφαλίσει περαιτέρω υποταγή στο μάστρο μου στη γραφειακή μου δουλειά ή να κάμνω που τες άλλες τες δουλειές με τα πιο δύσκολα ωράρια και συνθήκες που με κάμνουν να μπαίνω έσω αργά τζιαι πτώμα. Χωρίς διάθεση για αμφισβήτηση επειδή ο νους μας εν πουρές.


• Για να υπάρχει αμφισβήτηση χρειάζεται συνειδητοποίηση. Δαμέ ο ρόλος μιας παιδαγωγικής κριτικής τουλάχιστον θα ήταν θεμελιώδης. Όμως στο σύστημα που ζούμε, τούτα σπανίως εώς ποτέ γίνονται, ή αν θέλετε γίνονται ώσπου εν καταντούν ενοχλητικά για τα κατεστημένα. Πέρα που τες παιδαγωγικές θεωρίες (που δαμέ που τα λέμε ή αναλύεις τες ή εν τες αναφέρεις, αν τζιαι για γενική ενημέρωση υπάρχουν λινκς που αναφέρονται στην κριτική παιδαγωγική) εν τζιαι η καλλιέργεια του "ούσσου να περάσουμε"σε συνδυασμό με την ατομική αντιμετώπιση των προβλημάτων τόσο που τους "που κάτω" όσο τζιαι που τους "που πάνω" σε συνδικαλιστικό επίπεδο. Ας πούμε, στην ΠΟΕΔ, αν τους πεις τζιαι τίποτε το πρώτο που εννα σου πουν πιθανότατα εννα ένι "μα εθθα δεχτεί ο υπουργός έτσι πράμα". Οι ίδιοι δηλαδή αναιρούν το ρόλο τους σαν όργανο διεκδίκησης, όι μόνο για τα συμφέροντα του κλάδου τύπου να αυξηθεί ο μισθός μας ας πούμε (όι πως θεωρώ ότι μπαίνει λόγος για τέθκοιο αίτημα στην παρούσα φάση τουλάχιστον - εννοώντας σε σχέση με την ισχύουσα αγοραστική δύναμη), αλλά για ζητήματα παιδείας σε μακροκοινωνικό επίπεδο. Τζιαι η μόνη φάση στην ουσία που σε καλούν να καταθέσεις ζητήματα τζιαι όντως λαμβάνουν τα υπόψη τους, χωρίς να συμπεριφέρονται σαν σταλινικοί υπεύθυνοι εργατικών συμβουλίων, ένι αν ΕΣΥ συνάδελφε έχεις προβλήματα με τις ενστάσεις σου, τες μονάδες σου, τη μετάθεσή σου, έλα πε μας το! Α! Τζιαι για να κλείσεις δωμάτιο στες Πλάτρες! Για να μεν αναφερθώ στο Μπόλκενσταιν που ολόκληρη ΠΕΟ με 70.000 μέλη, εκατέβασεν εν εκατέβασεν καμιά 100στή!

Νομίζω ότι εν εύκολο να αποδίδουμε την μη αντίδραση στην "κοπαδοποίηση" ή "προβατοποίηση". Πώς όμως να μεν βουρούν ούλλοι να καταναλώσουν ή να μαζικοποιηθούν σε "ευτελείς" δραστηριότητες και με συμπεριφορά απαράδεχτη πολλές φορές και ασεβή (τύπου παρκάρω σε θέση για ανάπηρους γιατί εν πόξω που το κατάστημα που εννά πάω τζιαι ήντα μπου πειράζει σιόρ πέντε λεπτά εννα κάμω ή παρκάρω στο πάρκιγκ του νοσοκομείου για να πάω στο ΙΚΕΑ κτλ), άμα ούλλη η συστημική δομή τους παροτρύνει στο να συμπεριφερθούν ακριβώς έτσι; Τζιαι όσον αφορά την παιδεία, εν φαύλος κύκλος αφού εξαργυρώνεται. Στην Κύπρο έχουμε πολλούς με σπουδές πέρα του πτυχίου. Να συντύχουν τεκμηριωμένα αρκετοί σπανίως μπορούν. Ή να παραδεχτούν ότι εν μπορούν να σου τεκμηριώσουν κάτι. Ή ότι εν ηξέρουν αρκετά ή εν ηξέρουν καθόλου ένα θέμα. Η παιδεία εξαργυρώνεται σε καριέρα. Σε προοπτικές ανέλιξης, προαγωγής, αύξησης μισθολογικής κλίμακας. Τελεία. Καμία κριτική στον τρόπο που προσεγγύεις το αντικείμενο. Ό,τι θεωρία κάτσει να έσιει ο καθηγητής που σου το κάμνει. Τζιαι τούτη η βαθμίδα της εκπαίδευσης ίσως να παίζει πιο καθοριστικό ρόλο που άλλες. (στην πραγματικότητα όι, απλά γράφω το για προβληματισμό γενικότερα).

Υπάρχουν όμως οι στιγμές που δημιουργούνται οι αντικειμενικές συνθήκες (υπάρχουν και ιστορικά εώς και πρόσφατα παραδείγματα ακόμα και για την Κύπρο) που υπάρχει η αντίδραση. Που υπάρχει η προσωπική αντίληψη, η κριτική, η απόρριψη, η αμφισβήτηση, η κριτική στήριξη... Υπάρχουν στιγμές που ενώ φαίνεται ότι χάνεις το παιχνίδι, στο τέλος φκαίνεις θριαμβευτής. Το θέμα ένι να υπάρχουν οι συνθήκες. Τούτη την στιγμή προς το παρόν χάνουμε τζιαι σε όρους αντικειμενικών τζιαι σε όρους υποκειμενικών συνθηκών (που έτσι τζιαι αλλιώς χωρίς τες πρώτες... εν κάμνουν τζιαι πολλά που μόνες τους).

Εσκέφτουμουν να μελετούσα τζιαι να έβαλλα παραπομπές για το θέμα, αλλά ξέρω ότι εννα αρκήσει να γίνει κάτι τέθκοιο. Επειδή το να σαι δασκάλα εν πολλή δουλειά (παραπάνω από όση φαίνεται τουλάχιστον), τζιαι επειδή γενικά κάμνω διάφορα πράματα εν θα έβρω σύντομα το χρόνο. Εν Παρασκευή νύχτα, μόλις εστράφηκα σπίτι που 100 δουλειές. Εφκήκαν σιονοτά. Ελπίζω τζιαι κατανοητά.

Γιογκα κτλ

Η Ε. ζει μια ζωή όπως όλοι μας. Τρέχοντας κάνει ένα σωρό δουλειές μέχρι τη στιγμή που πρέπει να ξεραθεί για ύπνο για να μπορέσει να αναταπεξέλθει στο καταναγκαστικό πρωινό ξύπνημα!

Είπε η καημένη, τρέχω που τρέχω, σκατοτρώω που σκατοτρώω, στοιβάζω λίπος που στοιβάζω λίπος, δεν πάω και κάνα γυμναστήριο.

Και πάει. Για να γυμναστεί στο χαλαρό, να μην γίνει εντελώς λαπάς και να της φύγουν και οι σκοτούρες. Στο πρόγραμμα έλεγε "Μαθήματα Γιόγκα". Ε, καλή φάση, λέει και η Ε. Θα χαλαρώνουμε και λίγο, να βγάζουμε τις σκοτούρες από το κεφάλι μας κ.ο.κ.

Όμως οι προτροπές της εκπαιδεύτριας κάθε άλλο παρά χαλαρωτικές ήταν. Στην αρχή είπε:
- Νιώστε το επινεφρίδιό σας!
Μετά είπε:
- Αφεθείτε να νιώθετε το επινεφρίδιό σας!
Και μετά:
- Νιώστε το επινεφρίδιό σας να σας μιλάει!
Και πιο μετά:
- Μιλήστε με το επινεφρίδιό σας! Επικοινωνήστε με το επινεφρίδιό σας!

Στο τέλος η καημένη η Ε. επέστρεψε στη γεμάτη σκοτούρες και τρεχάματα καθιστική και χωρίς άσκηση ζωή της και είπε να διακόψει κάθε σχέση με το επινεφρίδιό της. Δεν ξαναπήγε στο μάθημα.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ακούγεται πολύ αυτό το "ήρθε η ώρα της αριστεράς" όταν γίνεται αναφορά στις εκλογές του Φεβρουαρίου.

Τι είναι η αριστερά; Γιατί το Ακέλ είναι ταυτισμένο με μια έννοια που δεν καταφέρνει να υπηρετεί παρά μόνο σε επίπεδο φρασεολογίας; (ενίοτε). Ακούω συχνά τη φράση "κοινωνικές ευαισθησίες" ή "κοινωνικές παροχές".

Μία αριστερά που δεν έχει παραδόσεις κινήματος και είναι αποσυνδεδεμένη από την κοινωνία εδώ και δεκαετίες δεν ξέρω τι σόι αριστερά είναι. Μϊα αριστερά που κάνει ζιγκ ζαγκ σε θέματα εσωτερικής πολιτικής, που έχει τόσο σταλινική δομή στο εσωτερικό της, που αυτοαποκαλεί τις οργανώσεις της κινήματα νεκρώνοντας κάθε κινητικότητα ή δυνατότητα κριτικής, που θέτει ως προτεραιότητα το εθνικό έναντι του σοσιαλισμού λες και υπάρχει περίπτωση να λυθεί το εθνικό σε καπιταλιστικά πλαίσια με τα παρόντα συγκρουόμενα συμφέροντα... Που στην Ελλάδα βγαίνει ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστημία για να μην παρεξηγηθεί με τους κνίτες και εδώ δεν έχει πρόβλημα φτάνει να μην είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα... Που η ίδια η ΠΕΟ έλεγε πως αν οι υπόλοιποι συμφωνήσουν με το 63 (για την ηλικία σύνταξης) εμείς δεν θα είμαστε η παραφωνία... (αυτολεξεί). Μία αριστερά έτοιμη να δοκιμαστεί και να φθαρεί από την αστική εξουσία.

Αν βγει ο Χριστόφιας δεν θα είναι η ώρα της αριστεράς. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε νομίζω είναι να μην κάνει αυτά που υπόσχεται σε επίπεδο εσωτερικής διακυβέρνησης επειδή δεν μπορούν να γίνουν πια αυτά στο σύστημα το συγκεκριμένο (βλ. προηγούμενο παράδειγμα με συντάξεις λόγου χάριν) και να αρχίσει να ψιλιάζεται ο κόσμος τι παίζει και ποιος μας φταίει. Μέχρι και τις αφίσες της Προοδευτικής της σπόνσαραν μία εταιρεία κτηματομεσίτη και μία εταιρεία ζυθοποιίας!

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να εκνευρίζεται κανείς με την ανυπαρξία της αριστεράς. Ίσως λοιπόν η ψήφος στον Χριστόφια να είναι ένα μέτρο πίεσης για να εξελιχθούν επιτέλους οι πολιτικοί του Ακέλ όντως σε αριστεροί αγωνιστές με προτάσεις και με δημοκρατικότητα απέναντι στην κοινωνία που θα ενθαρρύνουν να κινητοποιείται και να διεκδικεί και όχι απλά να αναβάλλουν το σοσιαλισμό μέχρι να πραγματωθεί η αστική ολοκλήρωση, στην περίπτωση της Κύπρου να λυθεί το κυπριακό από τον α ή το β αστό και να υποστηρίζουν την Ομόνοια ακούγοντας μέσα μέσα και κάναν Λοΐζο.

Αχ Ευρώ(πη)...

Καθόμουν στην αγαπημένη μου ταβέρνα. Έπιασα στα χέρια μου το μενού και είδα ότι και εκεί είχαν διπλή αναγραφή. Αυτό που δεν περίμενα ήταν να δω ότι η μπριζόλα είναι λίρες κύπρου 4.27 (σιγά μεν εκοστολογούσαν τα φαγιά με κάτι τζιαι 27 σεντ!) δηλαδή 7.50 ευρώ. Το λουβίν ήταν 2.51 δηλαδή 4.50 ευρώ. Άτε ολάν! "Εθθα κάμουμε στρογγυλοποίηση προς τα πάνω". Μα ποιον εν μπου περιπαίζετε;

Σε λίο εννα λαλούμε "το πέος είδαμεν το, τα ευρώ πούντα" (φκαίνει που την ετυμολογία του Ευρωπαίος).

Τζιαι εν μας κανεί που εννα σαντανωθούμε με τούτα τα ευρώ (όι με την έννοια της συναλλαγματικής μετατροπής, με την έννοια της αισχροκέρδιας), έτσι τζιαι αλλιώς ούλλα παν πάνω. Το γάλα κάθε λίο πάνω, το ψωμί το ίδιο, τα λαχανικά εκαταντήσαν πιο ακριβά που το κρέας (σε τούντο τελευταίο οι παραπάνω Κυπραίοι εν τζιαι έχουν πρόβλημα). Ίντα μπου να τρώμε σιόρ.

Σκύβαλα 60 λιρες, αποχετευση αλλο τοσα! Τα νεύρα μου πιον!!!! Τζιαι ακόμα, εν καλά που την έχουμε εμείς οι δασκαλούες. Φαντάστου ο κόσμος που πιάνει τα μισά μας. Ίνταλως τα φκάλουν πέρα σιόρ;

(κλέφκοντας το στιλ του αγρινού)
Δασκαλούα νευριασμένη!!!

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε

Πρώτη μέρα στη δουλειά σήμερα. Καλή χρονιά σε όλους τους συναδέλφους και φυσικά και στα παιδάκια που θα μας έρθουν την Πέμπτη.

Σήμερα έσκασα το πρώτο 30λιρο της χρονιάς για πράγματα σχολείου. Το απόγευμα σκεφτόμουν δραστηριότητες για την πρώτη μέρα και κατεβάζω από το σπίτι στο αυτοκίνητο τα διάφορα που θα κάτσω με τις ώρες να στολίζω στην τάξη! Στο σχολείο ήμουν χαμάλης-γραμματέας-πάπλικ ριλέισιονς-... (όποιος είναι εκπαιδευτικός ξέρει).

Σε ένα επάγγελμα που πολλά δεν εξαρτώνται από σένα και που ποτέ δεν μπορείς να το κάνεις τέλεια, αναρωτιέμαι πώς μπορούν να κρίνουν και να συγκρίνουν. Η κρίση είναι στην καθημερινότητα και στην ανταπόκριση των παιδιών; Και τι αξιολογείται; Φετος για παραδειγμα θα αξιολογηθεί αν επιτεύχθει εις εκ των υπο έμφαση στόχος: "έτος Μακαρίου"; Λες αν βγει κανας άλλος πρόεδρος το Φλεβάρη, να το αλλαξουν στη μέση της χρονιάς και να το κάνουν έτος Διγενή/Γρίβα;