Καλή χρονιά

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στα σχολεία γίνεται ο αγιασμός. Μωρά τζιαι δάσκαλοι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν μια τέθκοια κατάσταση στα σχολεία, και η γνωστή αμηχανία που ακολουθεί όταν υπάρχουν μη χριστιανά μωρά.

Εν έχω χρόνο να γράψω τζιαι πολύ κύριε ελέησον. Οπότε πάω σε τζιήνο που μου έκαμε εντύπωση. Ο παπάς σήμερα είπε μας να γίνουμε καλοί άνθρωποι αλλά πάνω από όλα καλά Ελληνόπουλα και καλοί χριστιανοί.

Ε, τζιαι καλή χρονιά.

Η Ποεδ τζιαι οι επισκεψεις Τ/κ στα σχολεία

Διαβάστε προσεκτικά το άρθρο που ακολουθεί, από την εφημερίδα Πολίτης. Οι όποιες εμφάσεις δικές μου:

Δεν δέχεται επισκέψεις Τ/Κ μαθητών και εκπαιδευτικών σε δημοτικά
Δεν θέλει έλεγχο η ΠΟΕΔ για τη συμβίωση

Με εγκύκλιο η ΠΟΕΔ καλεί τους εκπαιδευτικούς να τηρήσουν σχολαστικά τη θέση της.
Η εγκύκλιος του Υπ. Παιδείας για τις δράσεις που μπορούν να εφαρμοστούν στα σχολεία για προώθηση του στόχου της σχολικής χρονιάς - για καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης και αμοιβαίου σεβασμού Ε/Κ και Τ/Κ - στάληκε σε όλες τις σχολικές μονάδες τον Ιανουάριο. Σε αυτήν περιέχονταν με λεπτομέρεια οι εκδηλώσεις που μπορούν να αναπτυχθούν στα σχολεία, ενώ καταγράφονταν και οι επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν από πλευράς εκπαιδευτικών οργανώσεων. Ένα μήνα μετά, η ΠΟΕΔ επαναφέρει το θέμα και με εγκύκλιο/ανακοίνωσή της προς τις Διευθύνσεις των Δημοτικών Σχολείων και νηπιαγωγείων γνωστοποιεί εκ νέου τις θέσεις της οργάνωσης. Ειδική αναφορά κάνει πάντως στο θέμα των επισκέψεων Τ/Κ μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία μας, αλλά και στο θέμα της άσκησης ελέγχου ως προς την εφαρμογή του στόχου.Σε ό,τι αφορά στο πρώτο, εξηγεί ότι η οργάνωση συμμετείχε στην επιτροπή που συστάθηκε για προώθηση του στόχου και συνέβαλε στη διαμόρφωση της τελικής εγκυκλίου του Υπ. Παιδείας. Επαναλαμβάνει, ωστόσο, ότι διαφώνησε με την πρόταση για επισκέψεις Τ/Κ μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία και επισημαίνει ότι θέση της οργάνωσης είναι πως «στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να γίνονται τέτοιες επισκέψεις, ενώ παρόμοια είναι και η θέση των οργανωμένων γονέων Δημοτικής Εκπαίδευσης». Με βάση την εν λόγω απόφαση, η ΠΟΕΔ καλεί τους εκπαιδευτικούς να τηρήσουν σχολαστικά τη θέση της οργάνωσης, έτσι που να αποφευχθούν οποιαδήποτε προβλήματα και σημειώνει ότι αναμένει «ότι οι δάσκαλοι με υπευθυνότητα θα επιλέξουν δραστηριότητες που προτείνονται, έτσι ώστε να συμβάλουν στην επιτυχή υλοποίηση του στόχου».

Χωρίς έλεγχο

Για το δεύτερο θέμα, η ΠΟΕΔ ξεκαθαρίζει με την ανακοίνωσή της πως δε θα δεχθεί «να ζητηθεί από τα σχολεία μας οποιοσδήποτε γραφειοκρατικός σχολαστικός έλεγχος από πλευράς προϊστάμενης Αρχής (λογική αρχείων, τεκμηρίων, χρονοδιαγραμμάτων) και ως εκ τούτου κρίνουμε πως σε καμία περίπτωση θα πρέπει τα σχολεία μας να θέσουν την εφαρμογή του στόχου υπό άμεση ή έμμεση αξιολόγηση». Εξηγεί επίσης ότι θέση της ΠΟΕΔ είναι πως «οι Διευθυντές μας θα πρέπει να αποφεύγουν την αποστολή αναλυτικών σημειωμάτων για οποιοδήποτε στόχο ή δράση ζητηθεί, αφού κάτι τέτοιο απλώς επιβαρύνει το ήδη βαρυφορτωμένο έργο των σχολείων και δεν εξυπηρετεί κανένα ουσιαστικό σκοπό. Αναμένουμε από τους διευθυντές μας ότι οι ίδιοι, με την πλήρη κάλυψη της οργάνωσής τους, θα διαφυλάξουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων και θα προστατεύσουν όλους στο σχολείο από αχρείαστη πίεση και άγχος έτσι που να μπορούν οι συνάδελφοι να επιτελούν το πραγματικό έργο του σχολείου αποτελεσματικά».
Καταλήγοντας, υπενθυμίζει πως «με βάση το υφιστάμενο αναλυτικό πρόγραμμα και τις πραγματικότητες που βιώνει η πατρίδα μας, ο στόχος «Γνωρίζω, Δεν ξεχνώ και Αγωνίζομαι» παραμένει μόνιμος στόχος υπό έμφαση για να τονίζει την αγωνιστική πτυχή της εκπαίδευσής μας, μέχρι την ποθητή απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας».

ΓΕΩΡΓΙΑ ΨΑΡΙΑ
Κωδικός άρθρου: 855657
ΠΟΛΙΤΗΣ - 25/02/2009, Σελίδα: 43

Και τωρά θα σας πω ότι μόλις εθκιάβασα ένα κεφάλαιο του Σπύρου Σπύρου. Στο οποίο ανάμεσα σε άλλα γράφει τα εξής (εννα σταθώ μόνο στο ζήτημα του αναλυτικού προγράμματος τζιαι τι λαλεί τζιαι πώς το πιάννει ο Σπύρου στο συγκεκριμένο κεφάλαιο):

As Bourdieu and Passeron (1977) and others have shown, schools are not neutral grounds for the objective transmission of knowledge, but rather institutions set up to reproduce the privileges of certain groups. School curricula are similarly selective constitutions of the world, the aim of which is also to legitimate the otherwise subjective knowledge and and interests of certain privileged groups and to objectify what is socially constructed. [...]

In her prologue to the curriculum guidelines (1994), which are still in use, the then Minister of Education, Claire Aggelidou, stressed the important role of education in "our half-occupied homeland which is struggling today to preserve its Greek and Christian roots, under such adverse conditions". She proceeded to emphasize the need to instil in children "the will for freedom and return to our occupied territories". In his introductory note to the volume, the General Director of Elementary Education stated that one of the main objectives of Greek Cypriot elementary education is to help in "the establishment of national and cultural identity and of the feeling of belonging, both to the state of the Republic of Cyprus as well as to the broader Hellenism, to preserve unquenched in memory of our occupied territories, and to prepare [students] for struggles of vindication". [...]

[...] to be Greek necessarily implies being Christian Orthodox and thus a main goal of Cypriot education is the preservation of the national, religious and cultural traditions of the island. [...] children learn about "our enslaved land" and to "preserve the memory of our occupied terittories" and what is more important, to realize their duty towards our "Turkish-held homeland" which basically means doing all they can for the application of human rights in Cyprus so that one day it is liberated from Turkish rule (Curriculum Guide 1994:19,20)

Και μετά συνεχίζει για το πώς οι εκπαιδευτικές πολιτικές απαιτούν τζιαι τζιήνους που εννα τες εφαρμόσουν, δηλαδή τους δασκάλους τζιαι λέει:

On countless occasions, I have heard teachers ask children questions that would confirm for everyonte in the class the very well-known and understood cultural assumptions about the inferiority of the Turks as a people, and, by implication, "our" superior nature. All questions that affirmed the existing nationalistic framework were rewarded by the teacher, and in fact many children played a key role in reproducing such understandings. Thus when children contributed to the class discussions with alternative understandings that challenged nationalist assumptions, the teachers dismissed such opinions as invalid.

Tα πιο πάνω εν αποσπάσματα που το όγδοο κεφάλαιο του βιβλίου European childhoods: Cultures, Politics and Childhoods in Europe, edited by Allison James and Andrian L. James, Hampshire: Palgrave Macmillan, γραμμένο είπαμε που τον Σπύρο Σπύρου (2008) και με τίτλο Education and Cultural Politics of Childhood in Cyprus.

E, γιατί νομίζω έβαλε μερικά καλά αποσπάσματα που το ισχύον αναλυτικό που επικαλούνται τζιήνοι της ΠΟΕΔ για να μεν δέχουνται το ένα τζιαι το άλλο. Βιβλία έσιει πολλά για το πώς τα αναλυτικά προγράμματα εν φύσει πολιτικά κείμενα, αλλά εν θα το κάμω δαμέ ακαδημία. Με τούτο το αναλυτικό πρόγραμμα πάντως ναι, σιγά μεν δεχτούν ποττέ Τ/κ να επισκέπτονται τα σχολεία.

Μποϋκοτάζ

Εν εσκόπευκα να γράψω, τζιαι αν έγραφα ήταν να έγραφα για τίποτε εκπαιδευτικοακαδημαϊκό, πουτούτα που μελετώ τούτη την περίοδο ένεκα σπουδών δηλαδή. Παρόλο που έχω να παραδίδω 500 εργασίες τζιαι ο χρόνος πιέζει για να προλάβω τις προθεσμίες, ένιωσα την ανάγκη να γράψω 5 σκόρπιες σκέψεις για το θέμα του πολέμου στη Γάζα τζιαι πιο συγκεκριμένα για το ζήτημα του μποϋκοτάζ.

Χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν, το ζήτημα του μποϋκοτάζ ακούεται μου λίο σαν επανάσταση του καναπέ ή τουλάχιστον ως αφέλεια, η οποία εν τζιαι επικίνδυνη πρακτική πλην του ότι εν αποτελεί ουσιαστικά έμπρακτη συμμετοχή στην εκδήλωση καταδίκης της Ισραηλινής επιδρομής στη Γάζα τζιαι της σφαγής επί της ουσίας εκατοντάδων Παλαιστινίων - άσχετα αν τούτοι οι Παλαιστίνιοι (γιατί εγράφτηκαν τζιαι τέθκοια) εν μέλη της Χαμάς ή όι.

Αθθυμούμαι που ήταν ο πόλεμος στο Ιράκ, στες αρχές αρχές του, που είχαν εκστασιαστεί ούλλοι με το εμπάργκο στα αμερικανικά προϊόντα ως μορφή αντίστασης. Τούτο το πράμα ελάλουν ενός τύπου εκτός του ότι εν τους Αμερικάνους εργαζόμενους που εννα επηρεάσει αφού εν εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα εννα κλείσουν οι δουλειές τους τζιαι εννα μείνουν άνεργοι, εν τζιαι ουτοπικό γιατί τζιαι να μεν αγοράζεις καθαρά αμερικανικα προϊόντα όπως το ττενεκκούι της κοκακόλας, παίζει πολλά μεγάλη πιθανότητα του να υποστηρίζεις προϊόντα τα οποία πάσιν προς στήριξη αμερικάνικων αλυσίδων έτσι τζιαι αλλιώς όπως το να ψουμνίζεις που το φούρνο που διά τα φραντζολούθκια στα Μακντόναλντς για να κάμνουσιν χάμπουργκερ για παράδειγμα,, ο οποίος φούρνος εν τζιαι κυπριακότατος. Ε, ο τύπος άρκεψε να φωνάζει τζιαι να μιλά ολίγον τι απότομα τζιαι προσβλητικά, όπως είθισται να εκφράζονται οι διαφωνίες στην Κύπρο. Στο τέλος, αφού εφάμεν, έγυρε να πιει τζιαι λίην πέψι κόλα τζιαι άψε τζιαι ένα μάρλμπορο να καπνίσει.

Το να μποϋκοτάρω τα ισραηλινά προϊόντα τι πάει να πει, όταν κάτι δις δολάρια δίνονται σε ετήσια βάση στο ισραηλινό κράτος που τα λεφτά των Αμερικάνων φορολογούμενων; Τζιαι τι σημαίνει τούτο για τους ισραηλινούς εργαζόμενους που έτσι τζιαι αλλιώς έχουν την άσιημα ούλλη τούτη την περίοδο, όι μόνο επειδή πιάννει τους τζιαι τζιήνους το κολάνι της παγκόσμιας οικονομικης κρίσης αλλά τζιαι επειδή δαμέ τζιαι 3-4 χρόνια,, διάφοροι επαγγελαμτικοί κλάδοι βρίσκονται σε συνεχείς απεργίες. Οι Ισραηλινοί εν κάθουνται στα αυκά τους, υπάρχουν στο Τελ Αβίβ πορείες καταδίκης για τα όσα διαδραματίζονται στη Γάζα τις τελευταίες μέρες. Πριν που καμιά εφτομάδα είχαν μαζευτεί 10,000 άνθρωποι. Το μποϋκοτάζ εν τούτους που εννα χτυπήσει, ειδικά μέσα που την διεθνή κατάσταση στην οικονομία, τζιαι μεν έσιει κανένας έννοια ότι εννα γίνει λιόττερο μαζικός τζιαι υπερσύγχρονος ο εξοπλισμός του ισραηλινού στρατού, ούτε ότι εννα γίνει πιο επιεικής η πρακτική του Ισραήλ στη Γάζα - ακατάχνωτα έρκουνται τζιαι εκλογές, σιγά να μεν κάτσουν να χάσουν την εξουσία που τον Νετανιάχου.

Τζιαι θκυο κουβέντες τζιαι για τη Χαμάς, επειδή εγράφτηκε τζιαι ότι οι αριστεροί με τα ταγάρια - ξέρετε η κλασική υποτιμητική φράση που παίζει κάθε φορά που κάποιος θέλει να μηδενίσει την άποψή σου, πιάς το ταγάρι σου τζιαι λάμνε ένα πράμα - υποστηρίζουν τη Χαμάς άκριτα τζιαι λοιπά. Λοιπόν μετά που επεράσαν τόσες μέρες στη Γάζα εν προφανές ότι τα θύματα του ισραηλινού στρατού εννεν μόνο η Χαμάς αλλά πολλοί πολλοί άμαχοι - δαμέ εχτυπήσαν σχολείο του ΟΗΕ, τι άλλο να πει κανείς; Τζιαι επίσης η Χαμάς, παρόλο που μερικοί ξεχάννουν ότι πριν 2-3 χρόνια εκέρδισε με δημοκρατικό τρόπο τις εκλογές στους Παλαιστίνιους (παρόλο που οι δυτικοί που κόπτονται για τη δημοκρατία σε σημείο εισβολών τζιαι γενοκτονιών, στη συγκεκριμένη εν τους εκάθετουν το αποτέλεσμα της κάλπης), εν προφανές ότι ακολουθεί πρακτικές που εν μπορούν να φέρουν τη λύση στο παλαιστινιακό ζήτημα. Με τες πόμπες τζιαι τες ρουκέττες εν ελύθηκε ποττέ τίποτε - ας μου πει κάποιος ένα παράδειγμα όπου οδήγησαν τέθκοιες μεθόδοι σε ουσιαστικές τζιαι βιώσιμες λύσεις, ή που ικανοποίησαν τα πρωταρχικά αιτήματα. Εν υπάρχει πολιτική διέξοδος, πολλοί Παλαιστίνιοι νιώθουν ότι η Φατάχ εν ξεπουλημένη χωρίς να τους αντιπροσωπεύει ειλικρινά τζιαι να είναι σε θέση να εκπροσωπήσει τα καλώς νοούμενα συμφέροντά τους, τζιαι ελλείψη άλλης εναλλακτικής πολιτικής λύσης συσπειρώνονται σε ένα θεοκρατικό σχήμα - όπως συμβαίνει τζιαι σε μερικές άλλες περιπτώσεις στον αραβικό κόσμο.

Αυτά ως σκόρπιες σκέψεις, ώρα να ξανασκύψω το κεφάλι τζιαι να πάω πίσω στη δουλειά. Θα τα ξαναπούμε, πού εννα πάει...

Γιατί εσταμάτησα να γράφω

Νομίζω ότι το να κάθεσαι να γράφεις σε ένα μπλογκ εν πρώτα απ' όλα προσωπική υπόθεση. Θέλεις να τα γράψεις να τα πεις, να τα "φκάλεις που μέσα σου ένα πράμα". Το γεγονός ότι τα έβλεπα στην οθόνη τζιήνα που έβλεπα εκάμναν με να μπορώ να παρατηρώ τον εαυτό μου τζιαι τις απόψεις μου. Τζιαι μετά που λίο τζιαιρό να λαλώ "τι πελλάρες έγραφα" ή να συνεχίζω που τζιαμέ που τις άφηκα.

Ποττέ μου εν εθεώρησα ότι έχω κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στο γράψιμο. Εν νιώθω ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω ατάκες τζιαι στίχους, ή να τζιήσω τον άλλο στο συναίσθημα. Εν είμαστεν ούλλοι ποιητές τζιαι εννεν για αυτό που γράφω. Που την άλλη όμως εν επήρα τζιαι το μπλόγκιγκ ποττέ στα σοβαρά, με την έννοια του να θωρώ τζιαι να ξαναθωρώ το κείμενο πριν να το ανεβάσω στο ίντερνετ. Όπως εσιώνονουνταν οι λέξεις πας στην οθόνη, σκόρπιες τζιαι ανοργάνωτες σαν αναρχικοί που διαλυμένη διαδήλωση (όπα, έκαμα παρομοίωση, λαλείς να είμαι λογοτέχνιδα τελικά;) έτσι τες άφηνα (τζιαι όποιον πάρει ο χάρος).

Πολλές φορές γράφουμε τζιαι μουρμουρούμε, μουρμουρούμε, μουρμουρούμε. Καμιά φορά νομίζουμε τζιόλας (είτε λόγω ειδικότητας, είτε λόγω προσωπικού ενδιαφέροντος) ότι είμαστεν τζιαι ανώττεροι που τζιήνους που μας θκιαβάζουν τζιαι που μπαίνουν τζιαι στον ευγενικό κόπο να γράψουν τζιαι θκυο κουβέντες σε έναν σχολιασμό. Όπως τζιαι να έσιει, δημοσιογράφους που να μουρμουρούν για πράματα όπως την αστυνομική βία ας πούμε τζιαι που μετά εν τους βλέπεις ούτε σε μια διαμαρτυρία (ας πούμε, εντελώς υποθετικά) εν γεμάτος ο τόπος.

Οπότε, παρόλο που έγιναν μες στο πρώτο τρίμηνο (σχεδόν ετέλειωσε) της φετινής σχολικής χρονιάς, επροτιμούσα να κάμνω πράματα παρά γράφω για αυτά εξαναγκαζόμενη πολλές φορές σε διαλόγους που εν ηξέρω κατά πόσο έχουν κάποιο νόημα, με όλο το σεβασμό στους συνμπλογκερς /σχολιαστές/επισκέπτες. Το "εν ηξέρω" της προηγούμενης πρότασης εννοώ το κυριολεκτικά. Νιώθω ότι μερικές φορές περιχαρακωνόμαστε έκαστος στη σχολή σκέψης του, άποψή του, ό,τιδήποτε, αλλά σπάνια συζητούμε με δημιουργικό τρόπο...

Εσταμάτησα να γράφω, για να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου τζιαι να καταφέρω να τις οργανώσω. Όμως κυρίως εσταμάτησα να γράφω γιατί ένιωσα ότι ήρτε η ώρα πιο πολλά να κάτσω να κάμω, παρά να κάτσω να γράφω.

Ήδη έχω κάποια πρώτα αποτελέσματα τούτης της απόφασης που μπορεί να τα βάλω τζιαι δαμέ. Για τον επίμαχο στόχο, για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση γενικά, για την εκπαίδευση τζιαι προς τα πού βαδίζει σε διεθνές επίπεδο κτλ. Ελπίζω να τα ξαναπούμε.

Αντίο and thanks for all the fish!

Σε στυλ απονομής όσκαρ: "Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους συνέβαλαν στο μπλογκ αυτό, είτε με δικά τους κείμενα είτε με τα σχόλιά τους".

Μπορεί να τα ξαναπούμε από Σεπτέμβριο - Οκτώβριο. Μπορεί και όχι.

Γεια χαρά σε όλους!

Πάτε Jumbo?

Πάτε εδώ!

Parking και Ευρωπαϊκή Ένωση

Πριν λίες μέρες εθκιάβασα σε ένα βιβλίο ότι τα ολοήμερα σχολεία προκύπτουν που την κοινωνική ανάγκη φύλαξης των μαθητών, επειδή τα ωράρια των εργαζόμενων γονιών τους επεκτείνονται τζιαι γίνονται ούλλο τζιαι πιο βάρβαρα.

Προσωπικά, από όσα έχω δει να γίνονται στα ολοήμερα, εν ξέρω αν έχουν όντως ιδιαίτερη παιδαγωγική αξία, ή αν πρόκειται για ένα θεσμό που απλά ποσκολιά τα κοπελούθκια. Παράλληλα με την αμφισβήτηση που υπάρχει (προφανώς όι μόνο που μένα, αλλά τζιαι που ανθρώπους που το εμελετήσαν το θέμα) για το ολοήμερο σχολείο (εθκιάβαζα τζιαι στον Πολίτη ότι στην Τζιυπερούντα οι γονιοί ξεσηκώνονται ενάντια στο υποχρεωτικό ολοήμερο που εφαρμόστηκε τζιαμέ), που παιδαγωγική άποψη, βλέπουμε ότι ανατίθενται υπηρεσίες σε ιδιώτες, τζιαι το εργασιακό καθεστώς εν ωρομισθιακό.

Μετά εθκιάβασα ένα άρθρο στον Φιλελεύθερο, που έλεγε ακριβώς για το άγχος των μανάδων τωρά που εκλείσαν για το καλοτζιαίρι τα δημοτικά τζιαι για το πού εννα τα αφήνουν όσο τζιήνες εννα δουλεύκουν.

Στις εφημερίδες επίσης τούτες τες μέρες έπαιζε τζιαι ότι οι χώρες της ΕΕ εκτός που μερικές, ανάμεσά τους τζιαι η Κύπρος, θέλουν να αυξηθούν οι ώρες εργασίας εβδομαδιαίως που 48 μέχρι και σε 60.

Αν τα μωρά, στερηθούν τον ελεύθερο χρόνο τους, τον οποίο τους συρρικνώνουμε εμείς οι μεγάλοι ούλλο τζιαι πιο πολλά (στην Ελλάδα για παράδειγμα υπάρχουν έρευνες που αποδεικνύουν ότι η πιο σκληρά εργαζόμενη κοινωνική ομάδα εν οι μαθητές), καταλαβαίνουμε τις συνέπειες. Φαντάζεται κάποιος να ένι 7-8 χρονών, να ξυπνά στις 6:30, να πααίνει σχολείο, να τελειώνει στις 1.05 με 40 λεπτά συνολικά διάλειμμα, τζιαι αμέσως μετά να πρέπει να τρώει (τζιαι το φαΐ, πληρώνει το, άσχετα αν η τιμή εν χαμηλή - μπορεί τα σχολεία να μεν τα αγοράσαν ιδιώτες, αλλά ο χαρακτηρισμός "δωρεάν" στην εκπαίδευσή μας, σαν να τζιαι πάει περίπατο), να θκιαβάζει τζιαι να ποσκολιέται, μέσα στους ίδιους τοίχους. Εν σαν το Wall των Pink Floyd, ένα εργοστάσια παραγωγής. Παράγεις ανθρώπους που συνηθίζουν να παραμένουν στον ίδιο τόπο με ωράρια παράλογα. Ύστερα αναρωθκιούμαστε γιατί τα μωρά εν αγαπούν τα σχολεία (το λίνκι δείχνει πώς θέλαμεν εμείς ως μαθητές τζιαι τα μωρά σήμερα να φεύκουμε που τα σχολεία μας). Γιατί εμείς εν σιαιρούμαστε άμα φεύκουμε που τη δουλειά; Εθκιάβαζα τζιαι ένα άρθρο ενός Εγγλέζου προφέσορα που ελάλε, ότι τζιήνο που θέλουν να κάμουν οι μάστροι στην εκπαίδευση ένι όι τόσο να έχουν άμεσα κέρδη τζιαι επενδύσεις που τον τομέα τούτο, όσο το να διαμορφώσουν την ποιότητα των μελλοντικών τους εργαζομένων. Εν συμφωνώ, απόλυτα με τούτη τη θέση, αλλά ότι το σχολείο ως θεσμός του κατεστημένου, επιβάλλει όσα το κατεστημένο θέλει να ορίζει, εν κάτι που λένε πολλοί κοινωνιολόγοι της εκπαίδευσης τζιαι όι μόνο.

Ο άλλος προβληματισμός ένι ότι φαίνεται οι γονιοί οι ίδιοι να αντιμετωπίζουν το ολοήμερο παραπάνω ως χώρο φύλαξης για τα παιθκιά τους, παρά να έχουν κάποιες απαιτήσεις που να σχετίζονται με τους εκπαιδευτικούς τζιαι παιδαγωγικούς στόχους που θα έπρεπε να έχει κάθε σχολική δραστηριότητα. Κατανοώ ότι βολεύκει τον κάθε εργαζόμενο να έσιει κάπου να αφήκει το μωρό του ως τες 4 το δείλις, αλλά τούτο εν θα πρέπει να τον κάμει να θεωρεί το τι γίνεται μεταξύ 1-4 λιόττερο κριτικά που το τι γίνεται ως τις 1. Βέβαια, πολλές φορές, με λύπη μου παρατηρώ, ότι τζιήνο που ενδιαφέρει τους γονείς ένι να κάμεις ούλλες τες σελίδες των βιβλίων...

Τελοσπάντων, μεν επεκταθώ δαμέ, απλά νομίζω ότι πρέπει να εξεταστεί πώς οι γονείς να ένι ενήμεροι για τα ζητήματα που αφορούν τα όσα διαδραματίζονται στα σχολεία μας, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στην εμπλοκή τους στην σχολική ζωή του παιδιού τους τζιαι στα όσα τους αφορούν ως προς το σχολείο (για μένα τούτο εν όι μόνο θεμιτό, αλλά απαραίτητο) τζιαι να επεμβαίνουν με παραγωγικό τρόπο σε συνεργασία με τα παιθκιά τους τζιαι τους δασκάλους τους.

Είδες τι παθαίνει το πλάσμα άμα θκιαβάζει πολλά; Πάλε σκόρπιες σκέψεις...